مناجات شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خداوند وابستگی و عشق خود را ابراز میکند. او اعتراف میکند که اگر خداوند به او چیزی بدهد، او را پرستش میکند و در غیر این صورت، خود را میپرستد. او از خدا میخواهد که ناامیدش نکند و دستش را بگیرد.
الهی! خود را از همه به تو وابستم، اگر بداری تو را پرستم و اگر نداری خود پرستم؛ نومید مساز بگیر دستم.
هوش مصنوعی: ای خدا، من به تو وابستهام و همه چیزم را به تو میسپارم. اگر به من عطا کنی، تو را میپرستم و اگر از من چیز خوبی نگیری، خود را میپرستم. من را ناامید نکن و دستم را بگیر.