مناجات شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق و شیدایی عاشق نسبت به معشوق است. شاعر می‌گوید که اگر به جهنم بفرستد، اهمیتی نمی‌دهد و اگر به بهشت ببرد، چون بدون زیبایی معشوق برایش ارزشی ندارد، قبول نمی‌کند. آنچه او می‌خواهد، وصال عاشقانه با معشوق است و در روز قیامت، عاشقان فقط به تماشای محبوب خود مشغول هستند. حتی اگر او را به بهشت ببرند، به خاطر اینکه در آنجا دیداری از معشوق نیست، پا نخواهد گذاشت. این شعر نمادی از عشق خالص و بی‌قید و شرط است.
الهی اگر بدوزخ فرستی دعوی دار نیستم و اگر به بهشت فرمایی بی جمال تو خریدار نیستم. مطلوب ما بر آر که جز وصال تو طلبکار نیستم.
هوش مصنوعی: خداوندا! اگر مرا به جهنم بفرستی، هیچ اعتراضی نخواهم داشت و اگر به بهشت وارد شوم، بدون جمال و زیبایی تو هیچ تمایلی به آن ندارم. چیزی که من میخواهم فقط وصال و نزدیکی توست و به هیچ چیز دیگری راضی نیستم.
روز محشر عاشقان را با قیامت کار نیستکار عاشق جز تماشای و صال یار نیست
هوش مصنوعی: در روز قیامت، عاشقان نیازی به حساب و کتاب ندارند و تمام دغدغه آنها فقط دیدن و لذت بردن از محبوبشان است.
از سر کویش اگر سوی بهشتم می برندپای ننهم که در آنجا وعدهٔ دیدار نیست
هوش مصنوعی: اگر مرا از سر کوی تو به بهشت هم ببرند، پا نمیگذارم آنجا چون در آنجا هیچ وعدهای برای دیدار تو نیست.