مناجات شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: در این متن، عارف الهی خداوند را به نور و درخشش وجود تعبیر میکند و معتقد است که شناخت حقیقی از خداوند فراتر از دلایل و نشانه‌ها است. موحد (یگانهپرست) خدا را به عنوان نوری نزدیک می‌شناسد و در عشق به او می‌سوزد. درویشی که خدا را در دلایل و نشانه‌ها جستجو میکند، باید از معانی عمیقتری بهرهمند شود تا به شناخت واقعی دست یابد.
الهی عارف تو را بنور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمی تواند پس موحد تو را بنور قُرب می شناسد و در آتش می سوزد، مسکین او که تو را به صنایع شناخت درویش او که ترا بدلایل جُست از صنایع آن باید ُجست که از آن گُنجد و از دلایل آن باید خواست که از آن زیبد.
هوش مصنوعی: عارف الهی تو را با نور خودت می‌شناسد و نمی‌تواند از وجود تو جدا شود. موحد نیز تو را با نور نزدیکیت می‌شناسد و در آتش عشق تو می‌سوزد. بیچاره کسی است که تو را با نشانه‌ها شناخته، و درویش آن کسی است که تو را با دلایل و نشانه‌ها جستجو کرده است. باید از این نشانه‌ها کوشید و خواست که از آنچه انشعاب اطلاعات و نظریات است، به حقیقت نزدیک شد.