مناجات شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: این متن ندا به خداوند است که او را بیننده نمازها، پذیرنده نیازها، داننده رازها، و مهربان بر مخلوقات معرفی می‌کند. گوینده از خداوند می‌خواهد که عذرها و خطاهای او را ببخشد و بر مشکلات و نواقصش چشم بپوشد، چرا که او غنی و قوی است و بندگانش فقر و ضعف دارند. در نهایت، گوینده تاکید می‌کند که اگر خداوند خطاها را بگیرد، بندگان حجتی برای پاسخگویی ندارند و اگر مجازات کند، طاقت تحمل آن را ندارند. متن به نوعی درخواست رحمت و بخشش از سوی خداوند است.
الهی ای بینندهٔ نماز ها، ای پذیرندهٔ نیاز ها، ای دانندهٔ راز ها و ای شنوندهٔ آواز ها ای مطلع بر حقایق و ای مهربان بر خلایق عذر های ما بپذیر که تو غنی و ما فقیر، عیبهای ما مگیر که تو قوی و ما حقیر اگر بگیری بر ما حجت نداریم و اگر بسوزی طاقت نداریم، از بنده خطا آید وذلت و تو عطا آید و رحمت.
هوش مصنوعی: ای پروردگار، ای که نمازها را میبینی و نیازها را میپذیری، ای که رازها را میدانی و آوازها را میشنوی، ای که به حقایق آگاهی و به خلق خود مهربانی، لطفاً عذرهای ما را بپذیر، زیرا ما نیازمندیم و تو بینیاز. خطاها و کمبودهای ما را نادیده بگیر، چون تو قدرتمند و ما ضعیف هستیم. اگر ما را مؤاخذه کنی، دلیلی نداریم و اگر ما را عذاب کنی، توان تحمل آن را نداریم. از بندگان خطاهای زیادی سر میزند و از تو فقط رحمت و بخشش انتظار میرود.