مناجات شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این شعر نشانگر درخواست و نیاز انسان به رحمت الهی است. شاعر از خداوند میخواهد که به رحمت خود بر او نظر کند و به حال ناتوانی و دردش توجه کند. او به شدت به آرامش و رحمت نیاز دارد و از خداوند خواستههایش را مطرح میکند.
الهی تو بر رحمت خود و من بر حاجت خویش پس تو توانگری و من درویش.
هوش مصنوعی: خدای مهربان، تو بر رحمت و بخشش خود اعتماد میکنم و من به نیازهایم. تو دارای قدرت و ثروت هستی و من در حالت نیاز و فقر به سر میبرم.
یارب ز کرم بحال من رحمت کنبر این دل ناتوان من رحمت کن
هوش مصنوعی: ای خدای مهربان، به حال من رحمت کن و بر این دل ضعیف من شفقت داشته باش.
در سینهٔ دردمند من راحت نهبر دیدهٔ اشکبار من رحمت کن
هوش مصنوعی: در دل کسی که دچار درد و رنج است، آرامش و راحتی وجود ندارد؛ پس به او رحم کن و به چشمان پر از اشکش کمک کن.