مناجات شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: شاعر از خداوند میخواهد که او را از محبت خود سیراب کند و از درد و رنجهای دنیا رها سازد. او میخواهد در مستی عشق خدا غرق شود و به هیچ چیز جز عشق او نیاز نداشته باشد. در نهایت، از خدا درخواست میکند کمکش کند تا در بند عشق او گرفتار شود.
الهی از هر دو جهان محبت تو گزیدم و جامهٔ بلا بُریدم و پردهٔ عافیت دریدم.
هوش مصنوعی: پروردگارا، من از هر دو جهان عشق تو را انتخاب کردم و از لباس رنج و مصیبت کنار گذاشتهام و پردهٔ آرامش را پاره کردهام.
یارب ز شراب عشق سرمستم کنوز عشق خودت نیست کن و هستم کن
هوش مصنوعی: ای خدا، مرا از خوشی عشق سرشار کن و از عشق به خودت بیخبر نگذار و وجودم را پر از عشق خودت کن.
از هر چه به جز عشق تهی دستم کنیکباره به بند عشق پا بستم کن
هوش مصنوعی: از هر چیزی که غیر از عشق است، مرا بینیاز کن و ناگهان مرا به عشق ببند.