مناجات شمارهٔ ۱۵۹
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از عشق و محبت الهی می‌گوید و اینکه تمام سختی‌ها و رنج‌هایی که کشیده‌اند به لطف و رحمت خداوند شیرین شده است. شاعر به صبر و وفاداری در عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در هر مسیری که رفته‌اند، به دنبال محبت و دوستی خداوند بوده‌اند و در نهایت، حتی اگر جانشان را هم بدهند، این عشق را خوشبختی می‌دانند.
الهی کشیدید آنچه کشیدیم همه نوش گشت چون آوای قبول شنیدیم دانی که هرگز در مهر شکیبا نبودیم و بهر کوی که رسیدیم حلقهٔ در دوستی تو گرفتیم و بهر راه که رفتیم بر بُوی تو آن راه بُریدیم، دل رفت مبارک باد، گر جان برود در راه پسندیدیم.
هوش مصنوعی: ای خدا، آنچه را که کشیدیم به تمامی شیرین شد وقتی ندای پذیرش تو را شنیدیم. آیا میدانی که هرگز در عشق تو صبوری نکردیم؟ و به هر کوی که رسیدیم، حلقهٔ در دوستی تو را به دوش کشیدیم و به هر راهی که رفتیم، با بوی تو آن راه را پیمودیم. دلمان رفته است و مبارک باد، حتی اگر جانمان در این راه فدای تو شود، آن را میپسندیم.