مناجات شمارهٔ ۱۸۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در جستجوی خداوند است و با قلبی پرشور از او میخواهد تا او را در این جستجو یاری کند. او به شدتی عمیق از این عشق و جستجو ابراز ناامیدی میکند و از خدا میخواهد که او را از عذاب قهر و آتش سوزان به رحمت و لطف خود برساند. شاعر به اهمیت این رابطه معنوی اشاره میکند و میخواهد که خداوند او را از مشکلات نجات دهد.
الهی یافته می جویم، با دیده در میگویم که دارم چه جویم، که می بینم چه گویم ؟ شیفتهٔ این جُست و جویم گرفتار این گفت و گویم، ای پیش از هر روز و جدا از هر کس مرا درین سوز هزار مطرف نه بس. خداوندا سزد که اکنون سموم قهر از آن باز داری و کُشتهٔ عنایت ازلی را به رعایت ابدی مَدَد کنی.
هوش مصنوعی: خداوند، من در جستجوی چیزهایی هستم و با چشمانم میگویم که به دنبال چه چیزی هستم و با آنچه می‌بینم، درباره‌اش صحبت می‌کنم. مجذوب این تلاش و گفتگو هستم. ای کسی که پیش از همه روزها و جدا از دیگران هستی، تو در این آتش سوزان، برای من کافی نیستی. پروردگارا، شایسته است که اکنون از خشم خود دور شوی و به بندگان تحت حمایت خود، کمک کنی و به آنان از رحمت ابدی‌ات برسانی.