مناجات شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: این متن به نوعی به بحث درباره ارزشها و تلاشهای انسانی میپردازد. میگوید که آنچه به طور ناخواسته به دست میآید، به خواسته چه کسی است و آنچه از پاداش فراتر است، چه سوالی دارد. در نهایت، اشاره میکند که هر نعمتی که از باران حاصل میشود، فقط در مدتی کوتاه از بهار وجود دارد و برای به دست آوردن دانش و موفقیت، تلاش و زحمت لازم است.
الهی آنچه نا خواسته یافتنی است، خواهندهٔ آن کیست ؟ و آنچه از پاداش بر تر است پرسش در جنب آن چیست ؟ پس هر چه از باران منّت است بهار آن دمی است و دانش و کوشش محنت آدمی است.
هوش مصنوعی: خدایا، هر چیزی که بهطور ناخواسته به دست میآید، چه کسی خواستار آن است؟ و هر چیزی که از پاداش بهتر است، پرسش در کنار آن چه معنایی دارد؟ پس همه چیزهایی که بهعنوان نعمت و رحمت میآید، بهاری است که در همان لحظه احساس میشود و دانش و تلاش، زحمت انسان است.