مناجات شمارهٔ ۲۱۰
هوش مصنوعی: این متن در مورد صفات خداوند صحبت میکند؛ او دارای ذات بینظیر و صفات بیمانند است. خداوند گناهکاران را میآمرزد و رازهایشان را نگه میدارد. او همچنین دانا به اسرار و دردهاست و به درماندگان و بیچارهها کمک میکند. در نهایت، به ارتباط عمیق خود با خداوند اشاره میکند و بیان میکند که اگر دلش به کسی دیگر وابسته شود، از آن رابطه خالی است و تنها به خداوند متکی است.
الهی در ذات بی نظیری در صفات بی مانندی و گناهکاران را آمرزگاری و ایشانرا راز داری زیبا صنع و شیرین گفتاری دانای راز ها، عالم اسرار و معیوبان را خریداری، درمانده را دستگیر وبیچاره را دستیاری.
هوش مصنوعی: خداوندی است بینظیر در ذات و بیمانند در صفات، که گناهکاران را میبخشاید و رازهای آنها را پاس میدارد. او آفرینندهای زیبا و سخنوری شیرین است، دانای به رازها و عالم به اسرار. او همچنین به یاری معیوبان میشتابد، درماندگان را کمک میکند و به بیچارگان یاری میدهد.
ای مونس دیده با ضمیرم یاریاندر دل من نشستهٔ بیداری
هوش مصنوعی: ای همدم چشمان من، تو در دل من نشستهای و به بیداریام کمک میکنی.
گر با دگری قرار گیرد دل مناز جان خودش مباد برخورداری
هوش مصنوعی: اگر دل من با دیگری پیمان ببندد، از خودم هم بهرهای نخواهم داشت.