مناجات شمارهٔ ۲۱۵
هوش مصنوعی: این متن به ارزش و اهمیت عشق و دوستی در زندگی اشاره دارد. بیان میکند که یاد خداوند برای مشتاقان مانند روشنایی چشمان و اساس زندگی است و نزدیک شدن به دوست، برکتی بزرگتر از همه چیز است. یک لحظه بودن با دوست ارزشمندتر از زندگی است و اشاره میکند که بندهای که شایسته محبت است، محبوب خواهد بود. در پایان، به زیبایی ارتباط با معشوق اشاره میکند و اینکه هر چه از او بیاید، خوشایند است، اعم از شفا یا درد.
الهی ذکر تو بهرهٔ مشتاق است و روشنایی دیده و دولتی جان و آیین جهان یک ذرّه فزودن به دوستی از دو جهان است یک لحظه با دوست خوشتر از جان است پس یک نفس با دوست ملک جاودان است، عزیز آن بنده که سزاوار آنست این چه کار است که بی نام و نشان است، شغل بنده است واز بنده نهان است، رفیقی از آن بی طاقت و به آن یازان است و او که طالب آنست در میان آتش نازان است.
هوش مصنوعی: پروردگارا، یاد تو سرمایهٔ دلباختگان است و نور چشمها و نعمت زندگی و آیین هستی. اندکی بیشتر شدن در دوستی تو، از دو دنیا باارزشتر است. یک لحظه بودن با تو بهتر از زندگی است، پس یک نفس با تو، بهشت جاودانی است. محبوب آن بندهای است که شایستهٔ این مقام باشد. این چه کاری است که بینام و نشان است، شغلی که مختص بنده است و از او پنهان است. دوستی، از فرط عشق بیتابی میکند و کسی که در طلب آن است، در میان آتش عشق میسوزد.
ار دستت ز آتش بودما را گل مفرش بود
هوش مصنوعی: اگر دستانت از آتش ساخته شده باشد، ما را گلی نخواهی داد.
هر چه از تو آید خوش بودخواهی شفا خواهم الم
هوش مصنوعی: هر چیزی که از جانب تو بیاید، خوشایند است. اگر به دنبال درمان هستی، درد من هم در این است.