مناجات شمارهٔ ۲۵۳
هوش مصنوعی: این متن بیانگر احساسات عمیق انسانی است که در شرایط سخت به خداوند متوسل می‌شود. نویسنده از خدا درخواست می‌کند که در تاریکی‌ها و بی‌نوری‌ها، ایمان او را به روشنایی هدایت کند. او خویشتن را در مقایسه با رحمت و کرم الهی، ناتوان و مستحق مجازات می‌بیند اما همزمان به بزرگی و رحمت خداوند تاکید می‌کند.
الهی چون ما را در حجرهٔ بی شمع و چراغ مبتلا کنند ایمان ما را تو چراغ لحد ما گردانی، چون در معاملهٔ خود مینگرم سزاوار همه عقوبتها هستم و چون در کرم تو نظاره میکنم سزاوار همهٔ خداوندیها هستی.
هوش مصنوعی: پروردگارا، هنگامی که ما را در این تاریکی و بینوازی قرار میدهی، ایمان ما را همچون چراغی در قبر ما قرار ده. وقتی به کارهای خودم نگاه میکنم، احساس میکنم که شایستهٔ همهٔ عذابها هستم، اما وقتی به رحمت تو میاندیشم، شایستگی دریافت همهٔ نعمتها و الطاف الهی را پیدا میکنم.