هوش مصنوعی: شیخ الاسلام به معرفی شخصی به نام عسکر بن محمد بن الحصین میپردازد که یکی از برجستهترین مشایخ خراسان است و در زمینههای علم، فتوت، توکل و زهد با اساتید بزرگی چون ابوحاتم عطار بصری و حاتم اصم بلخی صحبت داشته است. او همچنین استاد بوعبدالله جلی بوده و بوعبید بسری نیز در بادیه در حال نماز مورد آتش باد سموم قرار گرفته و یک سال بر پای خود ایستاده است. در سالی که ذوالنون از دنیا رفته، او نیز درگذشت.
شیخ الاسلام در ادامه اشاره میکند که ابوتراب با تعداد زیادی رکعت نماز در بادیه حضور یافته و همراهانش برخلاف او بازگشتند. او به توصیف یک عارف میپردازد که هیچ چیز او را تیره نمیکند و همواره برایش همه چیز روشن است. همچنین ابوتراب به بیان اهمیت صلاح خاطر دلها در عبادات میپردازد و تجربه خود از درخواست حلال شدن از خدا را بیان میکند که به او کمک کرده تا از لقمههای حرام دور بماند. در نهایت به تعریف صوفی و ویژگیهای او اشاره میشود که شخصی است که به روح زمین و آسمان وابسته نیست.
هوش مصنوعی: شیخ الاسلام گفت که او عسکر بن محمد بن حصین نام دارد و از بهترین مشایخ خراسان به شمار میرود. او در علم، جوانمردی، توکل و زهد با ابوحاتم عطار بصری و حاتم اصم بلخی صحبت کرده است و استاد بوعبدالله جلی بوده است. همچنین، بوعبید بسری سید بوده و در بیابان جان خود را از دست داده است. او در هنگام نماز به علت باد شدید آسیب دید و یک سال بر پای او ماند، در حالی که مردم میگفتند که چه جانورانی او را گزیدند. او در سال ۴۴۰ هجری قمری فوت کرد، همان سالی که ذوالنون نیز از دنیا رفت و او در شمار همعصران ذوالنون به حساب میآید.
هوش مصنوعی: شیخ الاسلام گفت: هنگامی که بوتراب به صد رکوه در بیابان رفت، دو نفر با او ماندند و با درویشی همراه شدند. یکی از آن دو، بوعبداللّه جلی بود و دیگری عبید بسری. بقیه همه بازگشتند.
هوش مصنوعی: او گفت که عارف، کسی است که هیچ چیز نمیتواند او را دچار تردید کند و همه چیز برای او روشن و آشکار است. همچنین او بیان کرد که هیچ عبادتی سودمندتر از اصلاح نیتهای دلها نیست. ابوتراب النخشبی نیز میگفت: من با خدا دو عهد دارم؛ هرگز دستم را به سوی حرام دراز نخواهم کرد، مگر اینکه به آن کوتاهی کنم.
هوش مصنوعی: بوبکر زقاق میگوید: در کعبه از خداوند درخواست کردم که حاجتم را برآورده کند. خواستهام این بود که مرا حلال دهد، و اینگونه شدم که هیچ لقمهای که حلال نبود، به دستم و به دهانم نرسید. همچنین بوتراب میگوید: زمانی که توجه و حمایت خداوند به کسی معطوف شود، زبان او در برابر اولیا و بندگان خاص خداوند، به بدگویی و انکار طولانی میانجامد.
