هوش مصنوعی: هومحمد بن الفضل بن العباس، که به کنیه ابوعبدالله شناخته میشود، از سمرقند بوده و اصالتاً اهل بلخ است. او به دلیل مذهب خود از بلخ اخراج شده و به سمرقند رفت. در سمرقند به عنوان قاضی منصوب شد و در این سمت به تدریس و بیان آموزههای مذهبی پرداخت. او در سن ۱۹ سالگی نزد احمد خضرویه تحصیل کرد.
شیخ الاسلام به نقل از بوبکر واسطی، درباره هومحمد میگوید که او همواره در سخنانش بر نیکوییها تأکید داشت و بر این باور بود که وجود او باعث نیکویی و نبودش باعث زشتی است. او به آیهای از قرآن اشاره کرده و تأکید کرد که به استقامت و پایبندی به اصول دینی توصیه شده است.
هوش مصنوعی: هومحمد بن الفضل بن العباس که ابوعبدالله لقب دارد، در سمرقند زندگی میکند. او اهل بلخ است و به خاطر اعتقادات مذهبیاش به ناحق از بلخ رانده شده است. پس از آن، به شهرهای دیگری مهاجرت کرد و بر افرادی که او را بیرون کرده بودند نفرین کرد.
هوش مصنوعی: شیخ الاسلام گفت که بعد از او هیچ صوفی از بلخ نیامد. او به سمرقند رفت و در آنجا به عنوان قاضی انتخاب شد. او تصمیم گرفت به حج برود و به نشاپور رفت. در آنجا از او خواستند که جلسهای برگزار کند و بر روی کرسی نشست. او گفت: «اللّه اکبر» و به آیهای از قرآن اشاره کرد. همچنین اشاره کرد که در سال نوزده و سیصد و چند، با احمد خضرویه صحبت کرده است و غیر از او از بلخ کسی دیگر نبوده است. گفته میشود که نام او محمد بن الفضل است و او کارهای مربوط به خرید و فروش را انجام میداده است.
هوش مصنوعی: شیخ الاسلام بیان کرد که بوبکر واسطی میگوید، و هیچکس به این صورت نمیگوید و نقل میکند. او گفت: محمد بن الفضل بلخی اظهار داشته است که آنچه که وجود دارد، همه نیکیهاست و در عدم آن، تمام زشتیها زشت میشود، که همان استقامت است. شیخ الاسلام اظهار داشت که این سخن بسیار نیکو است: «پس استقامت ورزید همانگونه که به شما دستور داده شده است». همچنین یکی از مردم از مصطفی خواست که به او وصیتی کند و او گفت: «بگو به خدا ایمان آوردم، سپس استقامت ورزید».
