میدان سیزدهم زهد است
هوش مصنوعی: این متن درباره زهد و نشانههای آن در سه زمینه مختلف است: دنیا، خلق و خود. زهد در دنیا به معنای دوری از حقد و حسد در برابر دشمنان، قناعت به زندگی ساده و یاد مرگ است. زهد در خلق به معنای عدم مداهنه و تعارف با مردم و درنهایت زهد در خود به شناخت ضعفها و کمبودهای خود و دوری از تظاهر است. به طور کلی، زهد در زندگی فرد را به انسانی با تسلط بر نفس و قانع تبدیل میکند.
از میدان یقطنت میدان زهد زاید. قوله تعالی: «بقیة اللّه خیر لکم». زهد در سه چیزست: اول در دنیا، دوم در خلق، سیم در خود. هر که دولت این جهانرا از دشمن خود دریغ ندارد، درین جهان او زاهد باشد. و هر که او آزرم خلق ویرا در حق مداهن نکند، در خلق زاهدست. و هرکه بچشم پسند در خود ننگرد، در خود زاهدست. نشان زهد در دنیا سه چیز است: یاد مرگ، و قناعت بقوت، و صحبت با درویشان. و زهد در خلق را سه نشانست: دیدن سبق حکم، و استقامت قدر، و عجز خلق. و نشان زهد در خود سه چیزست: شناختن کید و دیو، و ضعف خود، و تاریکی استدراج.
هوش مصنوعی: زهد به معنای دل بکندن از دنیا و مادیات است و به اشخاصی اطلاق میشود که زندگی ساده و بیریا دارند. زهد شامل سه جنبه است: اول در نسبت به دنیا، دوم در برخورد با دیگران و سوم در شناخت خود. فردی که از نعمتهای دنیا به دشمن خود نمیبخشد، در واقع فردی زاهد به شمار میآید. همچنین کسی که در مواجهه با دیگران به احترام و حیا پایبند باشد، زاهد محسوب میشود. و کسی که به خود به دیدهی پسند و شیوایی ننگرد، زاهد است. علامتهای زهد در دنیا شامل سه چیز است: یادآوری مرگ، قناعت به خوراک ضروری و ارتباط با درویشان. زهد در زندگی اجتماعی نیز بازتابی دارد که شامل دیدن قضا و قدر الهی، ثبات در برابر مشکلات و ناتوانی انسانها است. و در نهایت، زهد در خود با شناخت ترفندهای شیطانی، اذعان به نقصهای خود و درک نادانی همراه است.