میدان بیست یکم توکل است
هوش مصنوعی: این متن درباره مفهوم توکل در قرآن و تفاوتهای آن با ایمان و یقین صحبت میکند. توکل به عنوان یک پل برای رسیدن به یقین و عماد ایمان توصیف شده است. توکل به سه درجه تقسیم میشود:
1. **تجربه**: حالتی که شخص با تلاش و کوشش به آن میرسد.
2. **ضرورت**: زمانی که فرد میفهمد که هیچ چیز در دست خود او نیست و از تلاشهای بیفایده دست برمیدارد.
3. **حقیقت**: حالتی که فرد به حکمت و قضا و قدر خداوند پی میبرد و بدان اطمینان دارد، در این مرحله فرد به آرامش و رضایت میرسد.
این مراحل نشاندهندهٔ رشد تدریجی فهم توکل در زندگی فرد مؤمن است.
از میدان بصیرت میدان توکل زاید. قوله تعالی: «و علی اللّه فتوکلوا ان کنتم مؤمنین»، «فعلیه توکلوا ان کنتم مسلمین». توکل قنطرهٔ یقینست، و عماد ایمان، و محل اخلاص. و توکل بر سه درجه است: یکی بتجربه، و دیگر بضرورت، سیم بحقیقت. بتجربتی آنست که میکوشد و میسازد؛ و آن حال مکتسبانست. و ضرورت آنست که بداند درست که بدست کسی چیزی نیست، و حیلت کردن سود نیست، و در سبب بر نیست، و بیارامد؛ و این حال منتظرانست. و حقیقتی آنست که بداند که عطا و منع بحکمتست، و قسام مهربان و بیغفلتست، و رهی را پیوسته روی حیرتست و بیاساید؛ این حال راضیانست.
هوش مصنوعی: از میدان بصیرت، میدان توکل به وجود میآید. توکل، پل ارتباطی یقین است و پایه ایمان و محل اخلاص به شمار میرود. توکل سه مرتبه دارد: اول، توکلی که بر اساس تجربه است؛ دوم، توکلی که ناشی از ضرورت است؛ و سوم، توکلی که بر اساس حقیقت میباشد. توکل بر پایه تجربه به معنای تلاش و سازندگی است که به حال کسانی تعلق دارد که در پی کسب و کار هستند. توکل بر اساس ضرورت به این معناست که فرد درک کند که هیچ چیز در دست کسی نیست و تلاش برای فریب دادن سودی ندارد و به آرامش میرسد؛ این حالت مختص کسانی است که منتظرند. توکل بر اساس حقیقت به این شکل است که فرد بداند دادن و گرفتن به حکمت خداوند بستگی دارد و خداوند همواره مهربان و مراقب است. در این حالت، فرد در شگفتی است و به آرامش میرسد؛ این حالت مربوط به راضیان است.