میدان چهل و سیم رجاست
هوش مصنوعی: در این متن به مفهوم «ترس» و «امید» در ایمان اشاره می‌شود. خداوند در قرآن به ما یادآوری می‌کند که انسان باید از عذاب آخرت بترسد و در عین حال به رحمت خدا امید داشته باشد. این دو عنصر به طور موازی عمل می‌کنند و انسان می‌تواند با داشتن امید به خدمت به خدا و تلاش در عبادت بپردازد.
ایمان به مانند یک ترازوی دارای دو کفه است؛ یک کفه مربوط به ترس و دیگری به امید. اگر پرنده‌ای که نماد ایمان است، از یکی از این دو پر بی‌بهره باشد، نمی‌تواند پرواز کند.
امید به سه نوع تقسیم می‌شود:
1. امید ظالمان که به دنبال پنهان کردن گناهان و عیوب خود هستند.
2. امید مقتصدان که تلاش می‌کنند تقصیرات خود را جبران کنند و در کارهای نیک کوشا هستند.
3. امید سابقان که در پی دریافت نعمت‌های الهی و افزایش کمالات خود هستند.
در نهایت، باید همواره به یاد داشته باشیم که تنها امید به رحمت خداوند می‌تواند ما را در مسیر درست و صحیح زندگی هدایت کند.
از میدان فرار میدان رجا زاید. قوله تعالی: «یحذر الاخرة و یرجوا رحمة ربه». رجا امیدست. و یقین را دو پرست: یکی ترس و دیگری امید، که تواند که بیک پر بپرد. امید مرکب خدمتست، و زاد اجتهاد، و عدت عبادت. و مثل ایمان چون مثال ترازوست، یک کفه ترس و دیگر امید، و زبانه دوستی کفه‌ها با خلاق نیکو آویخته.
هوش مصنوعی: از میدان ترس فرار به میدان امید میانجامد. در قرآن آمده است که باید از آخرت ترسید و به رحمت پروردگار امید داشت. امید به معنای انتظار و آرزوست. یقین دارای دو بخش است: یکی ترس و دیگری امید، که انسان را قادر میسازد با این دو بال به پرواز درآید. امید پایه و اساس خدمت به خداست و تلاش و عبادت را تقویت می‌کند. ایمان نیز مانند ترازویی است که یک کفهاش ترس و کفه دیگرش امید است و پیوند دوستی میان این دو کفه به خوبی و خلاقیت مرتبط است.
بیت:رجا را سه قسمست: یکی رجای ظالمانست: در گذاشتن جرم را، و پوشیدن عیب را، و باز پذیرفتن خصمان؛ قوله تعالی: «و یرجون رحمته و یخافون عذابه». و دیگر رجای مقتصدانست: در گذاشتن تقصیر را، و پذیرفتن طاعت را، و بیفزودن معونت را؛ قوله تعالی: «یرجعون تجارة لن تبور». و دیگر رجای سابقانست: تمام کردن نعمت ازلی را، و زیادتی زندگانی دل را، وحفظ دل و مایه وقت را، قوله تعالی: «یرجعون من اللّه ما لا یرجون لک».
هوش مصنوعی: امید به سه نوع تقسیم می‌شود: نوع اول، امید ظالمان است که به معنی نادیده گرفتن گناهها و پوشاندن عیوب است و همچنین به معنای پذیرش دشمنان. خداوند در قرآن میفرماید: «آنها به رحمت من امید دارند و از عذاب من میترسند». نوع دوم، امید معتدلهاست که به معنای نادیده گرفتن کوتاهیها و پذیرفتن اطاعت و نیز کمک بیشتر است. خداوند در آیهای میفرماید: «آنها به تجارتی امیدوارند که از بین نرود». نوع سوم، امید پیشگامان است که به معنای کامل کردن نعمت‌های ازلی و افزایش زندگی دل و نیز حفظ دل و وقت است. خداوند میفرماید: «آنها از سوی خداوند به چیزهایی امیدوارند که برای دیگران امیدی نیست».
مرغ ایمانرا دو پر خوف و رجاستمرغ را بی‌پر پرانیدن خطاست.
هوش مصنوعی: ایمان مانند پرنده‌ای است که دو بال دارد: یکی ترس و دیگری امید. اگر این پرنده را بدون داشتن این دو بال پرواز دهید، کار نادرستی انجام دادهاید.