میدان پنجاه و چهارم احسانست
هوش مصنوعی: احسان در میدان مراقبت به معنای پرستش خدا به گونهای است که گویی او را میبینید. در این میدان، سه نوع انسان وجود دارند: یکی که در دریاى توحید غرق شده و از زندگی ناامید شده، دیگری که در هیبت و عظمت خداوند حیرتزده شده، و سومی که به دلیل عشق و اشتیاق، از هویت واقعی خود گم شده است. این افراد به نوعی در تلاش خود دچار تفرقه و گمشدگی میشوند و از زندگی دچار درد و رنج میگردند. در نهایت، آنها به تلاشی برای درک حقیقت و رهایی از وابستگیهای دنیوی میرسند.
از میدان مراقبت میدان احسان زاید. احسان آنست که سید ولد آدم روح قدس را گفت در جواب وی: «أن تعبداللّه کأنک تراه» «خدایرا پرستی چنانکه ویرا می‌بینی». اولی‌تر خلق بیافت این میدان سه مردند: یکی غرقه گشته در دریای توحید از زندگانی نومید، و دیگر واله گشته در هیبت، سیم غرقه گشته در وجد؛ هوا در عزم گم شده، و اسباب در جمع گم شده، و تفرق در وجد گم شده، و اسباب در جمع گم شده، و تفرق در وجد گم شده؛ و اسباب در جمع گم شده، و تفرق در وجد گم شده؛ از تن سمع پیدا و بس، و از دل درد پیدا و بس؛ بدل دید، پنداشت که بعیان دید؛ از تلاشی انسانیت و خمود هوا و عنای علایق برست.
هوش مصنوعی: از میدان مراقبت، میدان احسان به وجود میآید. احسان این است که عبد خدا را چنان پرستش کنی که گویی او را می‌بینی. برترین موجودات در این میدان سه نفرند: یکی که در دریای توحید غرق شده و از زندگی ناامید شده است، دیگری که به خاطر عظمت خداوند مجذوب شده و سومی که در وجد و شوق غرق شده است. در این حالت، هر گونه تلاطم و تفاوت در احساسات از بین رفته و تنها گوش دارای درک است، و دل تنها درد را احساس میکند. او با تغییر در درون خود، گویی به حقیقت نزدیکتر شده و از دست دادن هویت انسانی به همراه رهایی از وابستگیها را تجربه میکند.