میدان نود و دوم نفس است
هوش مصنوعی: در این متن، به مفهوم نفس و زمان در الهیات اشاره شده است. خداوند وقتی را برای درک حقیقت انسانها مشخص کرده است. نفسها به سه دسته تقسیم میشوند:
1. ناله تایب: نشاندهنده توبه و دوری از گناه.
2. خروش واله: نمایانگر عشق به دنیا و فراموشی مردم.
3. نعره واجد: بیانگر عطش روحی و تلاش برای رهایی از موانع.
هر یک از این حالتها، واکنشی به حالتهای مختلف روح و نفس است که در مسیر درک حقیقت و نزدیکی به خداوند شکل میگیرد.
از میدان وقت میدان نفس زاید. قوله تعالی: «فلما افاق قال سبحانک». نفس خداوند وقت آنست که از وی چیزی در چیزی در آن نیامیزد. نفسهای اهل حقیقت سه است: نالهٔ تایبست، و خروش واله، و نعرهٔ واجد. اما نالهٔ تایب دیو راند، و گنااه شوید، و دل گشاید. و اما خروش واله مهر دنیا شوید، و اسباب سترد، و خلق فراموش کند. و اما نعرهٔ واجد در جان آویزد، و دل تشنه کند، و حجاب سوزد.
هوش مصنوعی: زندگی در دنیا باعث میشود که نفسی به وجود بیاید. در آنجا خداوند میفرماید: "وقتی به خود آمد، گفت: ای پروردگار، تو پاکی." نفس او زمانی درست است که هیچ چیزی از او با چیزی دیگر آمیخته نشود. نفوس اهل حقیقت به سه دسته تقسیم میشوند: نالهٔ تائب، خروش واله، و نعرهٔ واجد. نالهٔ تائب باعث میشود که دیو رانده شود و گناهان بخشوده شوند و دل آرام گیرد. خروش واله انسان را از محبت دنیا دور میکند و وسایل آن را کنار میگذارد و خلق را فراموش میکند. نعرهٔ واجد به جان انسان نزدیک میشود، تشنگی دل را نمایان میکند و حجابها را میسوزاند.