شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: این شعر از حافظ به بیان حال و هوای عاشقانه و مستی می‌پردازد. شاعر از محبت و عشق سخن می‌گوید که او را دچار حالاتی روحانی و معنوی کرده است. او به زیبایی‌های می و معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که نوشیدن باده او را نه تنها سیراب نکرده بلکه تشنگی‌اش را بیشتر کرده است. شاعر همچنین از درد هجر و غم ناشی از دوری معشوق می‌گوید و به جستجوی نشانه‌ای از او در نسیم می‌پردازد. در کل، شعر توصیفی از عشق، شیدایی و حالاتی است که انسان در میانه شیدایی تجربه می‌کند.
چشمت از گوشه تقوا بدر آورد مرامست و غلطان سوی اهل نظر آورد مرا
هوش مصنوعی: چشمان تو که با احتیاط به من نگاه کردند، مرا سرمست و گیج کردند و به سوی کسانی که اهل فکر و درکاند، کشاندند.
خرقه ارزق من باز به می گلگون شدعشق هر دم به دگر رنگ برآورد مرا
هوش مصنوعی: خرقهای که به یاد عزیزم پوشیدهام، با عشق هر بار در رنگی جدید جلوهگر میشود و مرا دگرگون می‌کند.
داده پیش از دگران جام میم پیر مغانآن تهی ناشده جام دگر آورد مرا
هوش مصنوعی: قبل از دیگران، پیالهای پر از شراب به من دادهاند. آن پیالهای که هنوز خالی نیست، پیالهای از منبع دیگری است.
باده هر چند که خوردم به لبش تشنه ترمتشنگی نقل و شکر بیشتر آورد مرا
هوش مصنوعی: هرچند باده نوشیدم، اما هنوز به لب او تشنهام و این تشنگی باعث میشود که حس شیرینی و شکر بیشتری را در خود احساس کنم.
خواهد امد به سرم مست صبوحی زده بازسحری هاتف غیب این خبر آورد مرا
هوش مصنوعی: به زودی حالتی خوش و سرمستی به من دست میدهد و صدای روشنی از عالم غیب این خبر را به من میرساند.
اشکم از بهر نثار قدم دوست به چشممردمی کرد و بدامن گهر آورد مرا
هوش مصنوعی: اشکم به خاطر قربانی کردن قدمهای محبوبم، به چشمان مردم نگریست و به دامنم گوهری آورد.
جستم از حال دل رفته نشانی ز نسیمبوی یار آمد و از جان خبر آورد مرا
هوش مصنوعی: به دنباله حال دل خود میگشتم و نشانه‌ای پیدا نمیکردم، اما ناگهان بوی نسیم مانند بوی یار را حس کردم و این خبر را از عمق جانم دریافت کردم.
جان من چاشنی ای زان لب شیرین طلبیدغم هجر آمد و خون جگر آورد مرا
هوش مصنوعی: عشق و محبت، زندگیام را به شیرینی لبهای معشوق وابسته کرده است، اما جدایی و غمهای آن، دردهای عمیق و رنجهایی مانند خون دل برایم به ارمغان آورده است.
باده بی نرگس مخمور توام کرد خرابمشک بی طره تو دردسر آورد مرا
هوش مصنوعی: شراب بینرگس تو مرا مست کرده و بوی مشک بدون گیسوی تو برایم دردسر به همراه آورده است.
مست و سودا زده چون نرگس ساقیست کمالمگر آن می زلب چون شکر آورد مرا
هوش مصنوعی: مست و شیدا همچون نرگس، ساقی میتواند باشد. چه کمالی دارد که آن می شیرینی چون شکر به من هدیه کند.