شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقدی که طبیب شهر درباره او دارد اشاره می‌کند و به عدم توانایی درمان دردهایش اشاره می‌کند. او به تمناهایش پاسخ نمی‌دهد و می‌گوید که افراد زودباور ممکن است تلاش کنند تا او را بهتر کنند، اما فکر می‌کند که زیبا بودن و محبوبیتش از ابتدا برای او مقدر شده است. او همچنین در توصیف زیبایی‌های دهان محبوبش می‌گوید که هر کس سعی کرده توصیف کند، نتوانسته به درستی به آن بپردازد.
طبیب شهر چه نقدی میدهد ما راکه کس نیافت به حکمت علاج سودا را
هوش مصنوعی: طبیب شهر چه دارویی برای ما میسازد که هیچکس نتوانسته است با دانایی خود بیماری عشق را درمان کند؟
ز خاک پات گرم شتر به تیغ بردارندنهم مرو ننهم از سر این تمنا را
هوش مصنوعی: از خاک پایت، شتران را با تیغ گردن میزنند، اما من از سر این آرزو دست نمیکشم.
سهی قدان بهشت ار به سرو ما برسندچو سایه در قدم او کشند بالا را
هوش مصنوعی: اگر بهشت هم به قد و قامت زیبا برسر سروی ورود کند، سایهاش بر زمین خواهد افتاد و آنچه بالا است، در زیر قدم او قرار میگیرد.
ملامتم چه کنی کز ازل نگاشته اندبنام اهل نظر نقش روی زیبا را
هوش مصنوعی: انتقاد تو چه فایدهای دارد، چرا که از آغاز آفرینش به نام اهل بصیرت، زیبایی چهره را نوشتهاند و سرنوشت آن مشخص است.
بسی به وصف دهانت کمال موی شکافتنیافت یک سر مو نقش این معما را
هوش مصنوعی: بسیاری تلاش کردهاند تا زیبایی و ویژگیهای دهان تو را توصیف کنند، اما هیچکدام نتوانستهاند به اندازهی یک تار موی تو به عمق این معما پی ببرند.