شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و وابستگی عمیق انسان به محبوب و زیبایی او می‌پردازد. شاعر می‌گوید که همه زیبایی‌ها و خوبی‌ها در وجود محبوب جمع است و دل انسان به خاطر او آرامش می‌یابد. او به قدرت شفا بخشی محبوب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حضور و لبخند محبوب می‌تواند همه غم‌ها را رفع کند. در نهایت، زیبایی معشوق را به زیبایی کعبه و زلالی آب زمزم تشبیه می‌کند و نشان می‌دهد که هیچ شادی‌ای بدون حضور محبوب معنا ندارد.
آن چه روییست که حسن همه عالم با اوستدل در آن کوی نه تنهاست که جان هم با اوست
هوش مصنوعی: چیزی که وجود دارد، زیبایی تمام جهان در آن است. دل در آن مکان تنها نیست؛ بلکه جان نیز در آنجا حضور دارد.
دم عیسی که به رنجور شفا میبخشددم نقد از لب او جوی که این دم با اوست
هوش مصنوعی: تنفس عیسی، که بیماران را درمان می‌کند، هماکنون از لب او جوی جاری است که این نفس حقیقتاً با اوست.
خانهٔ دل به خیال لب او دار شفاستچند نالد دل مجروح که مرهم با اوست
هوش مصنوعی: دل وقتی به یاد لبهای اوست، جایی برای آرامش و بهبودی پیدا می‌کند. با این حال، دل مجروح نمیتواند از دردش بگوید، چرا که درمانش نزد اوست.
دهنت گرچه که او خاتم دل‌ها دزددچون بخندد همه دانند که خاتم با اوست
هوش مصنوعی: هرچند تو دختر زیبایی هستی و قلبها را تسخیر میکنی، اما وقتی لبخند بر لب میزنی، همه متوجه میشوند که عشق و دلبر واقعیات با توست.
گو میارید به ما شادی بگریخته راچه کنم شادی بی دوست که صد غم با اوست
هوش مصنوعی: اگر شادی را به ما بازگردانید، چه کنم که شادی بدون دوست فایدهای ندارد و با او همواره غمهای زیادی دارم.
صاحب درد ز طوفان بلا جان نبردنوح هرجا که رود دیدهٔ پر نم با اوست
هوش مصنوعی: کسی که در چنگال درد و مشکل گیر کرده است، مانند نوح در طوفان سختی، نمیتواند از غم و اندوه خود فرار کند. هر جا که برود، اشک و غم او همیشه همراهش خواهد بود.
روی زیبای تو در دیدهٔ گریان کمالکعبه حسن و جمال است که زمزم با اوست
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبای تو در چشمهای پر از اشک نشاندهندهٔ کاملترین جلوههای زیبایی و ظرافت است که مانند آب زلال زمزم به آن میباشد.