شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت علم و عمل در زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که این علم تنها با عمل معنا پیدا می‌کند و در نتیجه، علم خالی از عمل هیچ ارزشی ندارد. همچنین به نمادهای کیهان‌شناسی مانند کفش خضر و عصای موسی اشاره می‌کند که به کار و تلاش نیاز دارند. او نشان می‌دهد که اگر اندیشه‌ای در این باره وجود ندارد، لازم نیست به آن فکر کرد. شاعر از گذر از آب و کوه می‌گذرد و به این نکته اشاره می‌کند که معاد یا حقیقت در کوه‌ها یا چیزهای ظاهری نیست، بلکه اسرار خداوند در دل این غزل نهفته است. در واقع، او به دنبال عمق معانی و حقیقت در زندگی است.
در علم محققان جدل نیستاز علم مراد جز عمل نیست
هوش مصنوعی: در علم محققان هیچ گونه جهالت و اختلافی وجود ندارد و هدف از علم، فقط عمل به آن است.
کفش خضر و عصای موسیشایسته پای و دست شل نیست
هوش مصنوعی: کفش و عصاهایی که نماد بزرگی و قدرت هستند، برای افرادی که ضعیف و بیعمل هستند مناسب نیستند.
اگر فکر کی درین چه باشدزین فکر دماغ را خلل نیست
هوش مصنوعی: اگر اندیشه‌ای دربارهی این موضوع وجود داشته باشد، اندیشهام دچار اختلال نمیشود.
از آب خجند بگذر و کوهدر سپر تو این بجز مثل نیست
هوش مصنوعی: از آب خجند عبور کن و کوه را به عنوان محافظ خود داشته باش؛ این چیزی جز یک تمثیل نیست.
این در نه در آن حقیر دریاستوین لعل به کوه میوغل نیست
هوش مصنوعی: این در نه دربارهٔ آن دریای حقیر است و این لعل به کوه انگور ارتباطی ندارد.
در کوه چه میکنی به من باشکامروز معاد در جبل نیست
هوش مصنوعی: در کوه چه کار میکنی؟ بهتر است با من باشی؛ چرا که در کوه حقیقت و نتایج فردا وجود ندارد.
ابنها نه مقالت کمال استاسرار خداست این غزل نیست
هوش مصنوعی: این جمله به معنای این است که این سخن، تنها یک بیان سطحی و ساده نیست بلکه حاوی رازها و عمقهای الهی است و نمیتوان آن را صرفاً به عنوان یک شعر عادی تلقی کرد.