شمارهٔ ۳۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره می‌کند. گل‌ها در دامن عاشقان قرار می‌گیرند و بلبلان با آواز خود باغ را زنده می‌کنند. ابرها درهای بهشت را به روی گل‌ها و سوسن‌ها باز می‌کنند و باد آنها را نوازش می‌کند. سروها به زیبایی سر بلند می‌کنند و گل‌ها از زیبایی و نازکی خود صحبت می‌کنند. آب در پای درختان می‌ریزد و بهشت به زیبایی گل‌ها و حوری‌ها توصیف می‌شود. شاعر به زیبایی‌های بهار و خوشی‌های آن می‌پردازد و از عمر و لذت‌های زندگی یاد می‌کند و به برادرش توصیه می‌کند که شاد زندگی کند چون عمر مانند باد می‌گذرد.
باز گل دامن به دست عاشقان خود نهادغنچه لب بگشود و بلبل را به باغ آواز داد
هوش مصنوعی: پرنده خوشحال در باغ آواز سر داد و گل، با زیبایی خود دل عاشقان را شاد کرد و غنچه، لبهایش را برای شکفتن باز کرد.
ابر درهای عدن پیش گل و سوسن کشیدباد درهای چمن بر روی گلبویان گشاد
هوش مصنوعی: ابر درهای بهشت را به روی گل و سوسن گشود و باد درهای چمن را برای گلابیها باز کرد.
سرو ما بر کرد ناگه سر ز صحن بوستانپیش او هر جا درختی بود بر پا ایستاد
هوش مصنوعی: ناگهان سرو زیبای ما سرش را از میان باغ بلند کرد و به محض اینکه درختی را دید، به احترام آن ایستاد.
گل حکایت کرد و سرو از نازکی و لطف بارآب گریان آمد و در پای این و آن فتاد
هوش مصنوعی: گل داستانی را روایت کرد و سرو با ناز و لطافت از خود، اشکها را ریخت و بر زمین افتاد.
در بهشت باغ خوش باشد می چون سلسبیلخاصه از دست تان گلرخ حوری نژاد
هوش مصنوعی: در بهشت، باغی زیبا و خوشبو وجود دارد که مانند آب زلال و شیرین است و خاصیت آن به خاطر حضور دختری بهشتی با چهرهای دلربا و زیباست.
هر بهاری را که هست ای دل حزانی در قفاستخوش برآ روزی در چونگل بالب خندان وشاد
هوش مصنوعی: هر بهار که میآید، ای دل، درونت را با اندوه پر نکن. زود یا روزی میرسد که مانند گل، شاد و خندان خواهی بود.
بر ورق دارد گل رنگین بخون این خط کمالشاد زی چون عمر باد است ای برادر عمر باد
هوش مصنوعی: روی ورق، گلی رنگین است که به این خط خون آغشته شده است. ای برادر! شاد باش چون عمر مانند بادی است که می‌گذرد.