شمارهٔ ۳۴۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی ارزش و زیبایی میهمانی است که به خانه‌ای می‌آید. شاعر به تعابیر زیبایی اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی سعادت و خوشبختی این میهمان است. او به ماه و دل‌تنگی‌های خود اشاره می‌کند، و چهره‌ی میهمان را با زیبایی‌های طبیعت مقایسه می‌کند. همچنین از غم و ناراحتی‌اش سخن می‌گوید که مثل باران بر دل او فرود می‌آید. در نهایت، شاعر کمال اشک و نیک نامی آن را به باران نسبت می‌دهد. کل شعر حاکی از عشق، زیبایی و احساسات عمیق است.
به خانه ای که چنین میهمان فرود آیدهمای سدره در آن آشیان فرود آید
هوش مصنوعی: هر خانه‌ای که میهمانی با چنین جایگاه و عظمتی در آن وارد شود، همانند پرندهای عظیم و باشکوه بر آنجا سکنی خواهد گزید.
زمی سعادت و طالع که او شبی چون ماهبه کلبة من بی خان و مان فرود آید
هوش مصنوعی: از نعمت خوشبختی و سرنوشت، شبی مانند ماه زیبا به خانه خالی و بیسرپناهم می‌آید.
از تشنگی دل و جان بر چه زنخدانشگه این زچاه برآید که آن فرود آید
هوش مصنوعی: از شدت تشنگی و درد، دل و جان انسان هم به کجا میرسد؟ گویی این حال به اندازهای است که آب از چاه بالا می‌آید، ولی همچنان درد و رنج پایین میافتد.
به چشم نرگس اگر سرو بیند آن رخسارکجا سرش به گل بوستان فرود آید
هوش مصنوعی: اگر چشم نرگس به زیبایی سرو بیفتد، آن چهره زیبا کجا میتواند در گلستان آرمیده باشد؟
چو فرج ژاله که آید به اوج غنچه فرودغم تو در دل تنگ آنچنان فرود آید
هوش مصنوعی: وقتی باران بهاری میبارد و گلها شکوفا میشوند، غم و اندوه تو هم به اندازهای کاهش مییابد که در دل تنگ تو جا میگیرد.
چو اشک را ز دویدن پا زد آبله هارها کنم که بر آن استان فرود آید
هوش مصنوعی: زمانی که اشکهایم به دلیل دویدن از چشمانم بریزند، لکههای ایجاد شده را رها میکنم تا بر آن سرزمین فرود آید.
کمال اشک ترا نیک نام شد بارانکه گفته اند لقب ز آسمان فرود آید
هوش مصنوعی: باران به خاطر زیبایی و شدت اشکهای تو، به خوبی مشهور شده است، زیرا گفته میشود که باران از آسمان نازل میشود.