شمارهٔ ۳۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات و زیبایی‌های عشق و دل‌باختگی اشاره دارد. او می‌گوید که زیبایی و دلبری در عشق به تنهایی کافی نیست و وفا نیز باید وجود داشته باشد. عشق حقیقی نمی‌تواند بدون وفاداری و همراهی باشد. همچنین شاعر به غم و رنجی که در عشق تجربه کرده اشاره می‌کند و از نبود لذت و خوشی در زندگی بدون معشوق سخن می‌گوید. به طور کلی، این شعر احساسات عمیق و پیچیده‌ی عاشقانه و غم‌های مرتبط با آن را به تصویر می‌کشد.
پری را دلبری چندین نباشدملک را بدخویی آیین نباشد
هوش مصنوعی: زیبایی پری را نمیتوان با دلبری و عشق برابری کرد، چون داشتن ملک و قدرت بدون خوشاخلاقی و نیکسیرتی هیچ ارزشی ندارد.
در ایشان حسن اگر باشد وفا نیزترا آن باشد اما این نباشد
هوش مصنوعی: اگر در آنها زیبایی باشد، وفا نیز برای تو وجود دارد، اما این حالت همیشه صحیح نیست.
مبادم بی لبت جان زانکه خوش نیستکه خسرو باشد و شیرین نباشد
هوش مصنوعی: نمیخواهم بیلب تو زندگی کنم، چون این هیچ خوشایند نیست که کسی مانند خسرو باشد و شیرین در زندگیاش نباشد.
به آن چشمان ترا آهو توان گفتولی آهو چنین مشکین نباشد
هوش مصنوعی: چشمان تو آنقدر زیبایی دارند که میتوان آنها را به آهو تشبیه کرد، اما آهو هرگز به این اندازه جذاب و دلربا نیست.
نیاید خواب خوش در دیده ما راشبی کان آستان بالین نباشد
هوش مصنوعی: خواب شیرین در چشمان ما نمیآید، وقتی که در کنار بستر محبوبی نباشیم.
مرا گفتی به محنت خواهمت کشتمرا خود دولتی به زاین نباشد
هوش مصنوعی: تو به من گفتی که به زحمت، مرا خواهی کشت، اما خودت هم به من لطفی داری که از این مشکل بالاتر است.
غمت تا مونس جان کمال استدل او ساعتی غمگین نباشد
هوش مصنوعی: غمت بهترین همراه جان من است، دل او هرگز برای یک لحظه هم ناراحت نیست.