شمارهٔ ۴۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات، به درد و رنجی که از دوری محبوبش احساس می‌کند، اشاره دارد. او می‌گوید که دلش بدون محبوبش بینا نیست و نمی‌تواند زیبایی‌های جهان را ببیند. در ادامه، از عشق شدیدش به محبوب می‌گوید که باعث می‌شود همه چیز را فراموش کند و تنها در فکر او باشد. همچنین، به ناامیدی‌هایی که از تلاش‌های معنوی و زهد دارد اشاره می‌کند و می‌خواهد بگوید که بدون عنایت محبوب، هیچ کدام از این کارها فایده‌ای ندارد. در نهایت، او از تنهایی و رنجی که در اثر این عشق می‌برد، سخن می‌گوید و به احساساتش عمیقاً پرداخته است.
دل من بی تو دگر دیده بینا چه کنددیده بی منظر خوب تو تماشا چه کند
هوش مصنوعی: دلم بدون تو چگونه میتواند بیندیشد؟ چشمی که زیبایی تو را نبیند، چه تماشاگری خواهد بود؟
زان لبم می ندهد دل که نظر بر گیرمچشم صوفی نشود سیر ز حلوا چه کند
هوش مصنوعی: لبهای من که از می نمینوشند، دل من نمی‌تواند نظر زیبایی را که میخواهم ببیند. چشم صوفی هرگز از حلوا سیر نمیشود، پس چه فایده‌ای دارد؟
داغ و دردی که رسد از تو مرا حق دل استدل حق خود نکند از تو تقاضا چه کند
هوش مصنوعی: درد و رنجی که از تو به من میرسد، حق من است. دل من نمی‌تواند از تو چیزی بخواهد، پس چه باید بکند؟
عاشق از شوق جمال تو چو گل جامه جانحالیا کرد بصد پاره دگر تا چه کند
هوش مصنوعی: عاشق از شوق زیبایی تو مانند گل، تمام وجودش را تکهتکه کرده و آماده است تا ببیند چه اتفاقی میافتد.
پارسا از ورع و زهد قبول تو نیافتتا عنایت نبود فایده اینها چه کند
هوش مصنوعی: انسان پارسا و زاهد به خاطر تقوای خود مورد توجه و قبول قرار نمیگیرد، مگر اینکه لطف و محبت خاصی از سوی خداوند شامل حالش شود؛ در غیر این صورت، این ویژگیها چه سودی برای او خواهد داشت؟
یار بی جرم گرفتم همه را کشت امروزهیچ با خود نکند فکر که فردا چه کند
هوش مصنوعی: امروز کسی را بیسبب در دست من افتاد و همه را به قتل رساندم، اما هیچکس به این فکر نیست که فردا چه اتفاقی خواهد افتاد.
کرده از هر طرفی درد و بلاقصد کمالدر میان همه مسکین تن تنها چه کند
هوش مصنوعی: از هر سو به او درد و رنج میرسد و بیهیچ هدفی در جستجوی کمال، در میان همه مردم، آن فرد بیچاره و تنها چه میتواند انجام دهد؟