شمارهٔ ۴۴۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنج عاشق و بی‌وفایی معشوق است. شاعر از بی‌تفاوتی معشوق و عدم احساس غم او نسبت به دردهای عاشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که حتی اگر زندگی عاشق به پایان برسد یا احساساتش نادیده گرفته شود، معشوق به آن اهمیتی نمی‌دهد. شاعر در ادامه به بی‌فایده بودن ترس از بلاها و اتهامات دیگران به عاشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق حقیقی فراتر از این مسائل است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که حتی اگر عشق به چاله‌ای از مصائب بیفتد، ارزشش را دارد و آنچه که برای معشوق اهمیت ندارد، نباید برای عاشق مهم باشد.
ز سوز جان من آن بیوفا چه غم دارداگر چراغ بمیرد صبا چه غم دارد
هوش مصنوعی: اگر دل من به خاطر دلتنگی بسوزد، آن شخص بیوفا چه احساسی دارد؟ اگر چراغی خاموش شود، نسیم چه دردی دارد؟
کسی که بر نکند سر ز خواب چشمانشز آه و ناله شبهای ما چه غم دارد
هوش مصنوعی: کسی که در خواب عمیق است و از خواب بیدار نمیشود، چرا باید نگران درد و رنج و نالههایی باشد که در شبهای ما وجود دارد؟
میان عیش و طرب پادشاه نعمت و نازبر آستان ز نیاز گدا چه غم دارد
هوش مصنوعی: در میانهی خوشی و شادی، پادشاهی با نعمت و محبت در آستانهی نیازخواهی گدا، چه غمی دارد؟
دگر مرا ز بلا دوستان مترسانیددلی که شد همه درد از بلا چه غم دارد
هوش مصنوعی: دوستانم از بلا و سختیها مرا نترسانید. دلی که به خاطر دردها و مشکلاتش پر شده است، دیگر از بلا چه غمی دارد؟
بکوی او نروی زاهدا مرو هرگزتو گر بهشت نه بینی مرا چه غم دارد
هوش مصنوعی: به خانه او نرو و از دنیا طلبکار نباش، حتی اگر بهشت را نبینی، برای من هیچ اهمیتی ندارد.
عوام تیر ملامت به عاشق ار بزنندز سهم لشکریان پادشا چه غم دارد
هوش مصنوعی: اگر مردم عادی عاشق را سرزنش کنند، او نباید ناراحت شود، زیرا او در جنگ و نبرد دلها با لشکر پادشاه عشق همدوش است و همین برایش کافیست.
رقیب گو شنو آنچ از در تو خواست کمالگدای کو ز سگ آشنا چه غم دارد
هوش مصنوعی: رقیب به تو بگوید که آنچه را که در توست، بشنو. هیچ اشکالی ندارد که گدای کوی محبوب، خود را در مقام سگ آشنا ببیند.