شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بلبل خوش‌نغمه اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که سلامت باشد. بلبل، به عنوان نماد زیبایی و هنر، درخت سدره را صدا می‌زند و نغمه‌ای می‌اعلام کند. نام بلبل و نقش‌هایش در پرده‌های هنر به خوبی شناخته شده‌اند و شاعر از بلبل می‌خواهد که آوازش را به گوش دیگران برساند، زیرا این هنر و بیکرانگی آن خاص است و فقط از دستان او برمی‌آید.
ای بلبل خوش نغمه ز ما باد سلامتمرغ که در سدره همین نغمه سراید
هوش مصنوعی: ای بلبل خوشصدا، سلام بر تو. امیدوارم که آن پرندهای که در درخت سدره این نغمه زیبا را میخواند، سالم باشد.
هر نام تو از آن شد خرد از ما در فطرتکاین خرده شناسی همه از طبع نوازید
هوش مصنوعی: هر نامی که از تو برده میشود، نشان از دانش و فهم ماست. این درک و شناخت که در نهاد ما وجود دارد، همه نتیجه لطف و محبت طبیعی توست.
هر نقش که در پرده نهفتی زنی و چنگچون ماه نوش زهره بانگشت نماید
هوش مصنوعی: هر شکلی که در پرده پنهان کردهای، مانند یک زن و چنگ، چون ماه درخشان و زهره، خود را به نمایش میگذارد.
نام سخن بنده بر آور به غریبیکاین کار غریب است و زدست تو برآید
هوش مصنوعی: ای نام من را در میان دیگران مشهور کن، زیرا این کار برای من عجیبه و از توان تو برمی‌آید.