شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شخصی دیگر می‌گوید که از مصر معانی و مفاهیم را برای او بفرستد. شاعر به شیرینی سخنانش اشاره می‌کند و می‌خواهد آنها طوری باشند که دلپذیر و خوش‌خوان به نظر برسند. اما در ادامه ترس و نگرانی او از این موضوع مطرح می‌شود که شاید مانند همام، شکر را از مصر به تبریز نیاورد تا کیفیت آن کاهش یابد. در واقع، شاعر نگران است که معانی فرستاده شده نتوانند به خوبی انتظارها را برآورده کنند.
گفتم از مصر معانی بفرستم بتو بازسخن چند که آید به دهانت چو شکر
هوش مصنوعی: گفتم از سرزمین مصر معانی و مفاهیم را برایت بفرستم تا تو نیز به راحتی بتوانی آنها را بگویی و برایت مثل شکر شیرین باشند.
باز ترسیدم ازین نکته که گویی چو همامشکر از مصر به تبریز میارید دگر
هوش مصنوعی: بیشتر از این نگران شدم از اینکه به نظر میرسد کسی مثل همام، شکر را از مصر به تبریز میآورد و دیگر چنین چیزی نیست.