شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به بیان احساسات و وضعیت خود می‌پردازد. او خود را بنده و غلامِ لطف و محبتِ محبوب می‌داند و بیان می‌کند که اگر محبوب با کراهت و قهر او را مدیریت کند، باز هم او در همان حال خود را خویشتن‌پسند می‌داند. به طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده‌ی وابستگی عاطفی شاعر به محبوب و تضاد میان عشق و سختی‌هاست.
گفته‌های لطیف بندهٔ خویشبنده‌ام گر به لطف می‌خوانی
هوش مصنوعی: اگر با محبت و لطف با من رفتار کنی، من هم سخنان نرم و دلنشینی برایت خواهم گفت.
بر من خود پسند نیز قلمحاکمی گر به قهر می‌رانی
هوش مصنوعی: اگر حاکم بیرحم هم بر من سخت بگیرد و نادیده بگذارد، باز هم برای من مهم نیست که چگونه از من قضاوت می‌کند.