شمارهٔ ۵۵۶
هوش مصنوعی: این poem به عشق و یاد معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که یاد روی معشوق همیشه در ذهنش است و زندگی او به خاطر این یاد، در صفا می‌گذرد. او اشاره می‌کند که هیچکس نمی‌تواند به راز و حالت‌های درونی او نزدیک شود و غصه‌هایش از دوری معشوق بر او سنگینی می‌کند. همچنین از گذر زمان و حیاتش بدون معشوق شکایت دارد، و به تاثیر عمیق زیبایی و چشمان معشوق بر دل می‌پردازد. در نهایت، شاعر به شدت به خاطر عشق و زیبایی معشوق احساس نگرانی و دلبستگی می‌کند.
یاد روی تو چو در خاطر ما می گذردوقت ما در همه وقتی به صفا می گذرد
هوش مصنوعی: وقتی که یاد تو در ذهن ما میآید، تمام لحظههایمان پر از صفا و آرامش میشود.
چشم کس محرم سلطان خیال تو چو نیستبسر مردم بیگانه را می گذرد
هوش مصنوعی: چشم کسی به رازهای ذهن و احساسات تو آشنا نیست، پس بیخبر از زندگی تو، مردمی که غریبهاند، به راحتی از کنار تو عبور میکنند.
پشت سودا زدگان سر بسر از غصه دوتاستتا چرا باد بد آن زلف دوتا می گذرد
هوش مصنوعی: در دل کسانی که در آرزوی وصال معشوقند، غم و اندوهی وجود دارد که همیشه آنها را آزار میدهد. این غم آنقدر شدید است که مانند دو رشته زلف معشوق در باد میرقصد و با هر نسیم، درد آنها را بیشتر می‌کند.
بر سر کوی تو باید بسر و چشم گذشتمدعی چشم ندارد که به پا می گذرد
هوش مصنوعی: در مسیر تو باید با سر و چشم خود را فدای تو کنم، زیرا مدعی نیست که لایق ورود به این راه باشد.
رفت در آه و فغان بی تو مرا عمر درازآه ازین عمر که بر باد هوا می گذرد
هوش مصنوعی: زندگی من بدون تو پر از درد و ناله شده است و حسرت به دل، از عمر طولانی که مثل نسیمی بیهوده می‌گذرد.
تیر مژگان ترا هیچ سپر مانع نیستکه به یک چشم زدن از همه جا می گذرد
هوش مصنوعی: تیر مژگان تو هیچ مانعی را نمیشناسد و به راحتی از هر جایی عبور می‌کند.
نرود عکس لب لعل تو از چشم کمالدر زجاجیست می از شیشه کجا می گذرد
هوش مصنوعی: عکس لبان سرخ و زیبا تو هرگز از دیدگان کمال نمیرود، زیرا آن مانند میای است که در یک شیشهی زجاجی قرار دارد و هرگز از آن خارج نمیشود.