شمارهٔ ۵۷۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جاذبه چشم و لب معشوق است که به خواب و شراب تشبیه شده‌اند. غمزه‌های معشوق می‌تواند دل عاشق را بسوزاند، اما هرگز چشم‌ها از زیبایی او سیر نمی‌شوند. شاعر به عشق و رابطه عاطفی اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر علم و دانش زیاد باشد، بدون عشق ارزش چندانی ندارد. همچنین به دلتنگی و شتاب زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی و شیرینی معشوق تمام دردها و دوری‌ها را تسکین می‌بخشد. در کل، شعر حس عمیق عاشقانه و زیبایی‌شناسی را به تصویر می‌کشد.
چشم تو که داشت خواب بسیارلب داشت به او شراب بسیار
هوش مصنوعی: چشمان تو که خوابهای زیادی را در خود داشتند، لبهایت با شراب فراوان آشنا بودند.
آن غمزه که مست از این شراب استاز جگرم کباب بسیار
هوش مصنوعی: آن زیبایی که از شراب مست شده، به قلب من درد و رنج فراوانی میزند.
هرگز نشود دو چشم تو سیراز ناز پر و عتاب بسیار
هوش مصنوعی: چشمان تو هرگز از زیبایی و وفور ناز و دلربایی سیر نمی‌شوند.
بی عشق قبه را چه سودستبا دانش کم کتاب بسیار
هوش مصنوعی: بدون عشق، داشتن علم و کتابهای زیاد فایدهای ندارد.
گر کشتن عاشقان ثواب استتو بافتة ثواب بسیار
هوش مصنوعی: اگر کشتن عاشقان کار نیک و پاداشآوری است، پس تو خود به اندازهٔ زیادی از این پاداش برخوردار شدهای.
تا پای ببوسمش به رفتنای عمر مکن شتاب بسیار
هوش مصنوعی: برای اینکه اجازه بدهم پای او را ببوسم، ای عمر، چرا اینقدر عجله میکنی؟
پیش دو رخ تو سیب سیمینشیرین شد از آفتاب بسیار
هوش مصنوعی: به خاطر تابش زیاد آفتاب، سیب نقرهای و شیرین، در برابر چهرهی تو زیباتر و دلپذیرتر شده است.
از دوری عارض و لبت رفتناز چشم کمال آب بسیار
هوش مصنوعی: به دلیل دوری چهرهات و لبانت، زیباییام مانند آب بسیار در دلِ کویر خشک شده است.