شمارهٔ ۵۷۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد و رنج عاشق می‌پردازد. شاعر از زیبایی ظاهری معشوق سخن می‌گوید که هیچ فایده‌ای در برابر درد درونی او ندارد. او از عاشقی خود شکایت می‌کند و بیان می‌کند که معشوق درک نمی‌کند که آن‌ها هر دو به یکدیگر نیاز دارند، اما در واقعیت این نیاز پاسخ داده نمی‌شود. شاعر همچنین به تضاد میان زیبایی و تجربه‌های تلخ عاشقی اشاره می‌کند و در انتها به ناراحتی و ناکامی خود در محبت و ارتباط می‌پردازد.
چهره و دیده چه حاصل که به خون کرد نگارکه برون نقش و نگارست و درون ناله‌ی زار
هوش مصنوعی: چهرهام چه فایده‌ای دارد وقتی که معشوق با خون خود نقش و نگارها را به وجود آورده است، در حالی که در درون من فقط صدای ناله و دلتنگی به گوش میرسد.
باز گویند که دارد سر عاشق کشتنخبر عاشقی من برسانید به یار
هوش مصنوعی: میگویند خبر عاشق را به یار برسانید؛ زیرا او را به شدت در اندیشه کشتن دل عاشق خودش فرو برده است.
این محال است که ما هر دو ز هم می‌طلبیممن ز تو مهر و وفا و تو ز من صبر و قرار
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم هر دو یکدیگر را بخواهیم، من از تو محبت و وفاداری میطلبم و تو از من آرامش و سکون.
دُرّ ساعد منما بیش به صاحب‌نظرانکه ربودی دل خلقی ز یمین و ز یسار
هوش مصنوعی: به خاطر نداشتهات به دیگران نباید اعتماد کرد، چون تو با زیباییات دل بسیاری را از راست و چپ ربودهای.
مژه تا خاک درت پیش‌تر از دیده برفتدر میان مژه و دیده فتاده است غبار
هوش مصنوعی: مژهها تا خاک در خانۀ تو پیش رفتهاند و قبل از چشمانم ناپدید شدهاند، در فاصله میان مژه و چشم، غباری نشسته است.
لب، می است و بدنت سیم، چو هست این‌همه خامخام باشد ز تو ما را، طمع بوس و کنار
هوش مصنوعی: لبهایت مانند شراب است و بدنت همچون نقره. با وجود این همه زیبایی، تو همچنان نادان و بیخبر هستی. از تو توقع عشق و محبت داریم.
عمر در ناله و فریاد به سر برد کمالدر تو درد دل او کار نکرد آخر کار
هوش مصنوعی: عمرش را در ناله و فریاد سپری کرد، اما تو نتوانستی به درد دل او رسیدگی کنی و در نهایت این تلاشها نتیجهای نداشت.