شمارهٔ ۶۳۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلدادگی است. شاعر به زیبایی معشوق و جذابیت‌های او اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که چگونه حضور او در زندگی‌اش تاثیر عمیقی دارد. او به مشکلات بیان احساساتش با زبان اشاره کرده و می‌گوید که حتی در خاموشی و سکوت نیز تحت تاثیر معشوق است. شاعر از شراب عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که این عشق حقیقی است و باید از آن لذت برد، حتی اگر با مخالفت‌هایی مواجه شود. در نهایت، بر لزوم استفاده از فرصت‌های عاشقانه و شادی در زندگی تاکید می‌کند.
گر زلف دراز فکنی از طرف بناگوشبسیار سر افتد به قدم های تو از دوش
هوش مصنوعی: اگر موهای بلندت را از کنار گوشت بیندازی، سرهای زیادی به پای تو خواهد افتاد.
هر گاه که به وصغ دو رخ خوب تو افتمدارم چو سر زلف تو از هر طرفی گوش
هوش مصنوعی: هر بار که به چهره زیبا و معصوم تو نگاه میکنم، حس میکنم که مانند زلفت، از هر سو درگیر زیبایی و جاذبهات شدم.
نتوان با زبان با تو غمی گفت چو خامهاز دست تو بر خویش همی پیچم و خاموش
هوش مصنوعی: توانایی بیان غم و درد خود را با تو ندارم، زیرا نمیتوانم به درستی احساساتم را به زبان بیاورم. قلم در دستان تو پیچیده شده و من همچنان خاموش و بیصدا هستم.
چندانکه بگویی نروم از سر کویشگر زانکه روم از سخن او روم از هوش
هوش مصنوعی: هر چقدر هم که بگویی من از کنار کوی تو نمیروم، اگر از آنجا بروم، به خاطر کلامش دچار گیجی و بیهوشی میشوم.
ای عاشق خام از لب او نوش نه از جامباری ز منی نوش که باشد همگی نوش
هوش مصنوعی: ای عاشق بیتجربه، از لب معشوق خود بنوش، نه از جامی دیگر. چرا که آنچه من میدهم، همهاش شادابی و لذت است.
چون فاتحه بر خوان وصال آن لب شیرینهرگز چو نمی خواند مرا کرد فراموش
هوش مصنوعی: وقتی که به لب شیرین و دلنشین آن معشوق مینگرم، احساس میکنم که هیچگاه نمیتواند مانند فاتحهای بر سر سفره وصال او تلخی فراموشی را از ذهنم بزداید.
می نوش کمال این می و می پوش ز زاهدبر رغم مخالف به خوشی می خور و می نوش
هوش مصنوعی: می نوش و از لذت این نوشیدن بهره ببر، و از ظاهر پرهیزکاران دوری کن. با وجود مخالفتها، خوشحال باش و از زندگی لذت ببر.