شمارهٔ ۸۴۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و عواطف شدیدی است که فرد به معشوق خود دارد. شاعر به نوعی از درد و رنجی که از فراق یا محبت معشوق احساس می‌کند، اشاره کرده و بیان می‌کند که آماده است از جان و دل برای عشق خود بکاهد. او همچنین از زخم‌های دل و اشکی که از فراغ محبوب می‌ریزد سخن می‌گوید و به زیبایی و دلربایی معشوق اشاره می‌کند. شعر در نهایت به احساساتی چون اندوه، اشک و قربانی کردن خود در راه عشق می‌پردازد و نشان می‌دهد که این عشق با تمام دردهایش برای شاعر ارزشمند است.
خواهیم نقد جان و سر در پای جانان ریختنبر خاک کویش خون و اشک از چشم گریان ریختن
هوش مصنوعی: ما حاضر هستیم جان و سرمان را به پای محبوب نثار کنیم و خون و اشک خود را بر خاک کوی او بریزیم.
هر گرد دردی کز ره سوداش گرد آورد جاندر خاک هم نتوانم آن از دامن جان ریختن
هوش مصنوعی: هرگونه دردی که از طریق جستجوی لذت به وجود میآید، نمیتوانم آن را از دامن جانم دور کنم، حتی اگر جانم در خاک باشد.
مجروح نیر غمزه را گفتی ز لب سازم دواسودی نمی دارد نمک بر زخم پیکان ریختن
هوش مصنوعی: غمی که از نگاه تو نشأت میگیرد به درد من میافزاید و نمیتوانم با لبخند تو درمانی پیدا کنم، زیرا این درد همچنان باقیست و نمک بر زخم من میپاشند.
بر خوان حسن خود نکو کردی پریشان زلف راعادت بود بر روی خوان سبزی پریشان ریختن
هوش مصنوعی: بر سر سفره زیباییات، عادت داری که زلفهای بینظم و آشفتهات را به حالت پریشان بریزی، مثل سبزی که روی سفره می‌ریزد.
زینسان که دامنهای زلف از جان و دل پر کرده ایجانهای ما در زیر پا خواهی ز دامان ریختن
هوش مصنوعی: چرا که تو اینگونه با زلفهای دلربایت جان و دل ما را پر کردهای، در نتیجه جانهای ما به زیر پاهایت خواهند ریخت.
تا بر درت هر کس روان چون آب چشمم نگذردبر خاک آن ره خارها خواهم ز مژگان ریختن
هوش مصنوعی: هر کس که به درگاه تو بیاید و اشک بریزد، من هم کاری میکنم که با مژگانم خارها را بر زمین بریزم.
از گریه آب از خانه چشم کمال أمه برونباشد خرابی خانه را اکثر ز باران ریختن
هوش مصنوعی: از اشکها که از چشمان کمال به بیرون می‌ریزد، خانه او خراب میشود و این خرابی بیشتر به خاطر بارندگی است.