شمارهٔ ۹۵۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و محبتی که شاعر نسبت به معشوق دارد، اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که وقتی چهره محبوب را می‌بیند، نیازی به زیبایی‌های دیگر حس نمی‌کند. او به زیبایی چهره معشوق پرداخته و به شرافت و عشق او اشاره می‌کند. شاعر از قدرت خدایان و تأثیر زیبایی محبوب بر دل و عقل خود سخن می‌گوید و در نهایت، از وجود محبوب به عنوان بهترین refuge (پناه) در زندگی یاد می‌کند.
مرا که روی تو بینم چه حاجت استکه کسی نظر نکند با وجود گل به گیاه
هوش مصنوعی: وقتی من چهره تو را میبینم، دیگر نیازی نیست که کسی به دیگری نگاه کند، چون وجود تو برای من مانند گل است که همه توجه را جلب می‌کند.
به ماه اگر ز حسن رخت بافتی نشان یوسفز شرم روی تو بیرون نیامدی از چاه
هوش مصنوعی: اگر تو زیبایی چهرهات را به ماه نسبت بدهی، یوسف هم از شرم زیبایی تو نمیتواند از چاه بیرون بیاید.
خرد چو قدرت حق در رخت مشاهده کردبگفت اشهدان لااله الا الله
هوش مصنوعی: زمانی که خرد، قدرت حق را در وجود تو مشاهده کرد، به زبان آورد که هیچ معبودی جز خدا وجود ندارد.
نظر به صورت خوبان اگر گناه بودصحیفة عمل بنده پر بود ز گناه
هوش مصنوعی: اگر نگاه به چهره زیبای محبوبان گناه محسوب میشد، برگه اعمال بندگان پر از گناهان میشد.
کمال، چون تو شدی بنده همه خوباناگر تو جای نداری به او بیار پناه
هوش مصنوعی: کمال، هرگاه که تو به مقام و منزلت میرسی، در واقع تمامی نیکترین افراد به دور تو جمع میشوند. اگر جایی برای تو در میان آنها وجود ندارد، پس به او پناه بیاور.