شمارهٔ ۱۰۳۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره دلتنگی و عشق عمیق به معشوق است. شاعر از دیدن معشوق و رفتن او به تنهایی صحبت می‌کند. او به این موضوع اشاره می‌کند که دلش می‌خواسته مانند جواهری در دل معشوق بماند، اما او به ویرانی رفته است. همچنین شاعر به بی‌تابی و ضعف خود اشاره می‌کند که مانند موری به سمت معشوق حرکت می‌کند و نشان می‌دهد که عشق او بسیار عمیق و روحانی است. در نهایت، شاعر از سفر به کعبه و سپس برگشت به معبودی دیگر سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق و دیوانگی او فراتر از مکان‌هاست.
ز دیده در دل دیوانه رفتیز منظرها به خلوت خانه رفتی
هوش مصنوعی: تو از نگاه من دور شدی و به دل دیوانهام راه یافتی، از جلو چشمها رفتی و به خلوت خانهات پیوستی.
دلت می خواست چون گنجی روان گشتروان گشتی سوی ویرانه رفتی
هوش مصنوعی: دلت می خواست به خاطر خوبیها و ارزشها، به دنیای آرامش و زیبایی بروی، اما در نهایت به سمت مکانهای خالی و بیحالی رفتی.
صبا بادت بریده با بصد جاچرا در زلف او چون شانه رفتی
هوش مصنوعی: ای نسیم، چرا با این همه شتاب در زلف او مثل شانه حرکت کردی و به دل او راه پیدا کردی؟
بکویش آمدن ای دل ترا ساختکه هشیار آمدی دیوانه رفتی
هوش مصنوعی: دل، به سوی او میرفتی و او تو را به خود مشغول کرد، اما وقتی به هوش آمدی، او غایب شده بود و تو در حالتی بی‌تابی به سر میبردی.
چو مور افتان و خیزان از ضعیفیسوی خالش بحرص دائه رفتی
هوش مصنوعی: شما مانند یک مور که از ضعف به زمین میافتد و دوباره برمیخیزد، به سمت دشواریها و چالشها رفتهاید.
در او مانده گر رفتی به کعبهز کعبه بر در بتخانه رفتی
هوش مصنوعی: اگر به کعبه رفتی و به یاد خدا بودی، پس هنوز هم در دل تو نشانههای عشق و محبت وجود دارد. اگر به محلی دیگر بروی و به معبود خودت توجه نکنی، هیچ فرقی نمیکند.
کمال از کعبه رفتی بر در بارهزارت آفرین مردانه رفتی
هوش مصنوعی: تو با کمال و زیبایی به در خانهای رسیدی که همیشه مورد ستایش و تحسین قرار میگیرد، و این مسیر را با روحیهای شجاعانه و مردانه پیمودی.