شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از بار سنگین گناهان خود سخن میگوید و احساس ناامیدی از نجات را بیان میکند. او با تشبیه خود به خار در پای گل محمد، به شدت احساس حقارت و ناتوانی میکند و این نشان میدهد که با وجود گناهانی که مرتکب شده، در برابر مقام و شأن پیامبر (ص) خود را ناچیز میداند.
هر چند ز معصیت گران شد بارمامید نجات نیست در کردارم
هوش مصنوعی: هرچند که بار گناه بر دوش من سنگینی میکند، اما از رفتار و اعمال خودم امیدی به نجات ندارم.
چون خوار خورد به پای گل آب چه باکدر پای گل یل محمد خارم
هوش مصنوعی: برای من مهم نیست که در پای گل محمد خار شدهام، چون با آب خوار کردن، هیچ نگرانیای ندارم.