شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از خداوند استغفار می‌کند و می‌گوید که به خاطر نعمت‌ها و لطف‌هایش خجالت‌زده است. او خود را عاصی و نیازمند بخشش می‌داند و با اشاره به اینکه هر گله‌ای به یک سگ نیاز دارد، می‌گوید که او نیز میان محبان خدا، مانند آن سگ است و به محبت و رحمت الهی نیازمند است.
یا رب خجل از نعمت و احسان تواممن عاصی و مستحق غفران توام
هوش مصنوعی: پروردگارا، من به خاطر نعمت‌ها و بخششهای تو شرمندهام، زیرا من گناهکار و درخور بخشش تو هستم.
هر گلّه که باشد به سگی محتاج استمن هم سگ گلّهٔ محبان توام
هوش مصنوعی: هر گروهی به یک نگهدارنده نیاز دارد و من نیز مانند آن نگهدارنده، در خدمت گروه عاشقان تو هستم.