شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و آرزوهای انسانی اشاره دارد. شاعر در آن از تنهایی و بی‌قراری خود می‌گوید و longing (اشتیاق) به رسیدن به محبوب را بیان می‌کند. او به قفسی که مرغ را در خود حبس کرده، و نیز به آرامش و نزدیکی به معشوق اشاره دارد. تصاویری از خسته‌گی، اضطراب و ناامیدی در زندگی وجود دارد و شاعر امیدوار است که روزی به مقصود دلبسته‌اش برسد. در نهایت، او پرسش‌هایی از امید و انتظاراتش در عشق را مطرح می‌کند، به امید اینکه روزی به آنچه desiderate (آرزو) دارد، دست یابد.
تنک بر جان در گلو راه نفس کی می‌شودای خدا این مرغ بیرون از قفس کی می‌شود
هوش مصنوعی: نفس به تنگی در گلو مانده و نمیتواند به راحتی رد شود. پرندهای که در قفس گیر کرده، نمیدانم چه زمانی آزاد خواهد شد. ای خدا، کی این حال و روز تغییر خواهد کرد؟
هر که چون عنقار جوی بی‌نشانی آب خوردهمنشین و همدم اهل هوس کی می‌شود
هوش مصنوعی: هر کسی که مانند پرندهای افسانهای به دنبال آب بی‌نشانی برود، هرگز نمیتواند همراه و همصحبت کسانی شود که به دنبال خواستههای دنیاست.
آفتاب آسا کسی کاندر سپهرش منزلستالفت او گرم با هر خار و خس کی می‌شود
هوش مصنوعی: شخصی وجود دارد که همچون خورشید در آسمان جای دارد و محبت او به هر چیز، حتی به خار و گیاهان، گرم و صمیمی است. این فرد نمیتواند روزی از این صمیمیت دور شود.
مانده دل در آرزوی حرف تلخی از لبتزان شکر شیرین دهان این مگس کی می‌شود
هوش مصنوعی: دل همچنان در انتظار حرفی تلخ از لبان توست، چرا که شیرینی دهانت به اندازه مگسی است که انتظارش را میکشد.
خسته اندر بیابان مانده دور از قافلهاضطرابش کم ز گلبانگان جرس کی می‌شود
هوش مصنوعی: در بیابان، از قافله پرت افتاده و خسته است، ولی اضطرابش کمتر از صدای جرس در گلابها نیست و نمیداند کی به مقصد میرسد.
عمر در نظاره پنهان به زلفت شد تمامدزد در شب ایمن از خوف عسس کی می‌شود
هوش مصنوعی: عمر من در تماشای زلف تو به پایان رسید و من مانند دزدی که در شب از ترس نگهبانان در امان است، منتظرم که کی این لحظه پایان مییابد.
گفتنی از شمشیر نازت روزی اندر خو نکشمصبر و طاقت شد تمام اینکار پس کی می‌شود
هوش مصنوعی: من نمیتوانم احساسات و صبر خود را در برابر زیبایی تو تحمل کنم. این وضعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟
از حریمت مانده‌ایم ای کعبه اقبال دوربر طواف خاک کویت دسترس کی می‌شود
هوش مصنوعی: ما در انتظاریم که از حرمت دور نشدهایم، ای کعبهای که سرنوشت ما به تو وابسته است. کی میتوانیم به دور تو بگردیم و به خاک تو دسترسی پیدا کنیم؟
تا سوار توسن طبعی برو (صامت) براهداد مقصود دلی با این فرس کی می‌شود
هوش مصنوعی: برای رسیدن به مقصود دل، باید بر گردونه زندگی سوار شوی و به سوی هدف حرکت کنی، اما با این حال، چه زمانی میتوان به این هدف دست یافت؟