شمارهٔ ۴۰ - وقایع بعد از قتل
هوش مصنوعی: این متن شعری است درباره درد و رنج اهل بیت امام حسین (ع) در واقعه عاشورا. راوی در اوج تنهایی و غم، به یاد خویشاوندان و فراقشان دچار حسرت میشود. او در جستجوی سرنوشت کودکان اهل بیت است که در بیابان در حال گزش و تشنگی هستند. با گذر از وادی عبرت و تجلی رحمت الهی، خود را مییابد و توبه می‌کند. او در نهایت به گودالی میرسد و کودکان را میبیند که به خاطر تشنگی جان باختهاند. این مصیبت و اندوه بر دل راوی و دیگران سنگینی می‌کند و درد و رنج آنها را عمیقتر میسازد. راوی از ظلم و جفای دشمنان حسین (ع) شکایت می‌کند و خواهان یادآوری فاجعه عاشورا و مظلومیت اهل بیت است.
دوش کردم خالی از اغیار و یارگوشه‌ای را در تفکر اختیار
هوش مصنوعی: مربوط به شب گذشته است که در solitude و دور از دیگران، گوشه‌ای نشستم و به تفکر و contemplation پرداختم.
شد سفر وهم را چابک عنانساخت اندر وادی عبرت مکان
هوش مصنوعی: سفر خیال و توهم به پایان رسید و اکنون در سرزمین عبرت و پندآموزی قرار گرفتهایم.
عرصه‌ای دیدم وسیع و هولناکرهروان بسیار اندر وی هلاک
هوش مصنوعی: فضایی وسیع و ترسناک را مشاهده کردم که در آن، مسافران زیادی به هلاکت رسیدهاند.
همچو من افتاده در هر گوشه‌اینیمره وامانده پی توشه‌ای
هوش مصنوعی: مرا به یاد بیاور؛ من هم مانند دیگران در گوشه و کنار افتادهام و در انتظار فرصتی برای به دست آوردن چیزی هستم.
آتش حسرت به جان افروختمعودسان در مجمر غم سوختم
هوش مصنوعی: دل من از حسرت میسوزد و مانند چوب عود در آتش غم، درون جانم شعلهور است.
کانیزه وحشت‌زده چون طی شودره شناسی خضر را هم کی شود
هوش مصنوعی: زمانی که در دل وحشت و ترس به سر میبری، چگونه میتوانی در مسیر هدایت و راهنمایی خرد را بشناسی و درک کنی؟
همرهان رخش جدایی تاختندبیرق دوری ز من افراختند
هوش مصنوعی: دوستان من در مسیر جدایی پیش رفتند و پرچم دوری و فاصله را از من برافراشتند.
من که بی‌برک و نوایم چون کنمبی‌رفیق و آشنایم چون کنم؟
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم بدون دوستان و آشنایان خود زندگی کنم، در حالی که من بیحالت و بینوا هستم؟
هر زمان فکر محالی داشتمدر دل غافل خیالی داشتم
هوش مصنوعی: هر وقت به چیزی غیرممکن فکر میکردم، در دل خود تصوری از آن داشتم.
عاقبت گردید بعد از چند و چوندر رهم روشن ضمیری رهنمون
هوش مصنوعی: پس از ماجراها و کشمکشهای فراوان، در نهایت راهی روشن و هدایتگر برایم فراهم شد.
گفت ای وامانده از بار گناهلطف حق باشد گنه را عذر خواه
هوش مصنوعی: ای کسی که از بار گناهان خود خسته و ناامید شدهای، بدان که لطف حق شامل حال توست؛ بنابراین برای گناهانت عذرخواهی کن.
گر ز عصیان اشکباری توبه کندر معاصی بی‌قراری توبه کن
هوش مصنوعی: اگر به خاطر گناهانی که انجام دادهای دچار ناراحتی هستی، توبه کن و از آن کارها بازگرد.
توبه‌دل را صافی و روشن کندگلخن تن وادی ایمن کند
هوش مصنوعی: توبه دل را پاک و روشن می‌کند و بدن را از آلودگیها دور میسازد و به فرد احساس آرامش و امنیت میبخشد.
توبه وحشی را دلیل راه شدتا ز «مرجون لامرالله» شد
هوش مصنوعی: وحشی به سمت خداوند به راهی هدایت شد که از تصمیمات الهی فراتر رفته و به حال توبه و بازگشت در آمده است.
پاسخ او را جوابی ساختمپیشکش جان در برش انداختم
هوش مصنوعی: من پاسخی برای او تهیه کردم و به گونهای تسلیمش شدم که جانم را بر سر راهش گذاشتم.
کی در این وادی دلیل راه مندر شب تاریک رویت ماه من
هوش مصنوعی: در این مسیر، چه کسی میتواند به من نشان دهد که در تاریکی شب، نور من تویی، مانند ماهی که راه را روشن می‌کند؟
حال کز الطاف حی کردگاراین چنین کردی مرا امیدوار
هوش مصنوعی: اوایل به لطف و محبت خداوند، به این شکل مرا امیدوار کردی.
صرف کردم در گناه اوقات راکو تلافی غفلت مافات را
هوش مصنوعی: من زمانهای خود را در گناه هدر دادم؛ حالا کجا باید جبران گذشتههای فراموش شدهام را بکنم؟
چون که ناچار است در پایان کارسوی محشر خلق عالم را گذار
هوش مصنوعی: وقتی که سرنوشت انسان ها به پایان میرسد، ناگزیر به سمت قیامت هدایت میشوند و همه مردم در آنجا جمع خواهند شد.
اندر آن آشفته حالی چون کنمآن زمان با دست خالی چون کنم
هوش مصنوعی: در آن شرایط ناامیدکننده و پریشان، چگونه میتوانم در آن زمان چیزی انجام دهم وقتی که هیچ چیزی ندارم؟
پس مرا کن در هدایت رهبریکز دری شاید برون آرم سری
هوش مصنوعی: پس مرا در مسیر هدایت راهنما کن، شاید از درِ این تجربهها بتوانم سر برآورم.
تحفه‌ای خواهم به خاطرخواه حقبلکه افتد قابل درگاه حق
هوش مصنوعی: میخواهم هدایتی به خاطر خوشنودی خداوند بدهم، تا مورد قبول او قرار گیرد و در درگاه او ارزشمند شود.
گفت و جاری کرد اشک از هر دو عینگریه کن برشاه مظلومان حسین
هوش مصنوعی: از چشمانش اشک ریخت و گفت، بر مظلومیت حسین، شاه شهیدان گریه کن.
می‌کند زینب روایت اینچنینبعد قتل سبط خیرالمرسلین
هوش مصنوعی: زینب بعد از قتل نوه پیامبر، این داستان را نقل می‌کند.
آتش کین شامیان افروختندخیمه سبط نبی را سوختند
هوش مصنوعی: آتش انتقام و دشمنی مردم شام، باعث شد که خیمههای خاندان نبی آتش بگیرد و بسوزد.
اهل‌بیت آن شه بی‌غمگسارهر یکی کردند به رستمی فرار
هوش مصنوعی: اهل بیت آن پادشاه بدون غم و اندوه، هر کدام به سمتی فرار کردند و به رستن (نیکبختی) رسیدند.
من ز بهر جمع ایشان تاختمزین طرف بر آن طرف پرداختم
هوش مصنوعی: من برای جمع کردن آنها از این سو به آن سو میروم و تلاش میکنم.
جمع کردم جمله را از هر کناریک به یک بنمودم ایشان را شمار
هوش مصنوعی: من همه چیز را از هر سو جمع آوری کردم و یکی یکی آنها را به نمایش گذاشتم و شمارش کردم.
دیدم از آن کودکان نبود دو تنخواهرم کلثوم را با صد محن
هوش مصنوعی: دیدم که در میان آن کودکان، دو خواهر نبودند و خواهرم کلثوم با صد مشکل و درد مواجه است.
خواندم و گفتم که ای چون من غریببی‌کس و بی‌یاور و حسرت نصیب
هوش مصنوعی: من خواندم و گفتم: ای کسی که همانند من بیخانمان و تنها هستی و زندگیات پر از حسرت است.
از وصایای حسینم یاد کناندر این صحرا مرا امداد کن
هوش مصنوعی: در این بیابان، به یاد وصایای حسینم باش و برای کمک به من دعا کن.
گوئیا این کودکان بردند راهبا دل بریان به سوی قتلگاه
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که این کودکان با دلهای پر از درد و اندوه، به سوی جایی میروند که برایشان خطرناک و مرگبار است.
خیز سوی قتلگاه آریم روتا کنیم این کودکان را جستجو
هوش مصنوعی: بیا به سمت میدان نبرد برویم تا این بچهها را پیدا کنیم و به آنها رسیدگی کنیم.
چشم گریان هر دو سر کردیم راهمی‌نبد ز ایشان نشان در قتلگاه
هوش مصنوعی: چشمهای پر از اشک ما هر دو مسیر را طی کرد تا نشانی از آنها در میدان نبرد پیدا کنیم.
گفتم ای خواهر چنین دارم گمانتشنه بودند آن طفل ناتوان
هوش مصنوعی: به خواهرم گفتم که فکر میکنم آن کودک بیدفاع تشنه است.
کرده‌اند از تشنگی قطع حیاترفته‌اند ایشان سوی شط فرات
هوش مصنوعی: به دلیل تشنگی، زندگی خود را از دست داده‌اند و به سوی رود فرات رفتهاند.
سوی شبط کردیم رو با صد شتابمی‌نبودند آن دو طفل دل کباب
هوش مصنوعی: ما با سرعت زیاد به سمت شب رفتیم، اما آن دو کودک دلشکسته و بیخبر از ما بودند.
پای را از سر دگر نشناختیمهر دو بی‌کس در بیابان تاختیم
هوش مصنوعی: ما پا را از سر دیگر نشناختیم و هر دو بدون اینکه یار یا یاوری داشته باشیم، در بیابان به راه خود ادامه دادیم.
می‌نمودم من به حال مستمنداندر آن صحرا صدای خود بلند
هوش مصنوعی: در آن بیابان، خود را به شکل کسی نیازمند نشان میدادم و صدایم را بلند میکردم.
کای یتیمان برادر چون شدید؟ای دو طفل نازپرور چون شدید؟
هوش مصنوعی: ای یتیمان، برادر شما چه شد که اینگونه به حال شما افتاده است؟ ای دو کودک نازپرور، حال شما چگونه شده است؟
تا به گودالی رسیدم از قضاهر دو را دیدم که دور از اقربا
هوش مصنوعی: وقتی به یک گودال رسیدم، به طور اتفاقی هر دو نفر را دیدم که از نزدیکانشان دور بودند.
فارغ از غم گوشه‌ای بگزیده‌انددستها در گردن و خوابیده‌اند
هوش مصنوعی: بیغم و آرام گوشه‌ای نشستهاند، دستانشان به گردن هم افتاده و خوابشان برده است.
چشمشان در کاسه سرکرده جاهر دو را یاقوت لب چون کهربا
هوش مصنوعی: چشمهایشان همچون یاقوت در کاسه سر قرار گرفته و لبهایشان مانند کهربا درخشش دارد.
بر سر خود خاک حسرت ریختهاشگشان با خاک حسرت بیخته
هوش مصنوعی: بر سر خود خاک حسرت پاشیدهاند و اشکهایشان را مانند خاکی که به زمین ریخته میشود جاری کرده‌اند.
سوختن لحنی به حال زارشاندست بردم تا کنم بیدارشان
هوش مصنوعی: به دلیل حال بدشان، شعری را خواندم تا آنها را بیدار و به خود بیاورم.
با احل دیدم که پیمان داده‌اندهر دو از تاب عطش جان داده‌اند
هوش مصنوعی: با دوستانم دیدم که هر دو به خاطر عطش و热 عشق، جان خود را فدای یکدیگر کرده‌اند.
در حرم افشا چو این آوازه شدزین مصیبت داغ ایشان تازه شد
هوش مصنوعی: وقتی در حرم این خبر پخش شد، از این مصیبت، غم و اندوه آنها دوباره تازه و زنده شد.
رشته بی‌طاقتی بگسیختهمو پریشان خاک بر سر ریخته
هوش مصنوعی: در اینجا به تصویر کشیده شده که ناتوانی و بیتابی فردی باعث شده که موهایش به هم ریخته و خاک بر سرش بریزد. این حالت نشاندهندهی آشفتگی و ناامیدی عاطفی اوست.
اهل شام از این خبر گریان شدندسنگ دلها زین ستم بریان شدند
هوش مصنوعی: اهل شام به خاطر این خبر گریه کردند و دلهای سنگی آنها به خاطر این ظلم، شکسته و متأثر شدند.
سوی ابن سعد بنهادند رویکای پلید رو سیاه زشت خو
هوش مصنوعی: به سمت ابن سعد رفتند، ای کسی که چهرهات زشت و قلبت پلید است.
ای لعین این قوم را تقصیر چیستاین همه بی‌باکی و تذویر چیست
هوش مصنوعی: ای موجود زشت، این مردم چه گناهی کرده‌اند که این قدر بیباک و فریبکار شدهاند؟
حال کای ظالم حسین را کشته‌ایپیکرش در خاک و خون آغشته‌ای
هوش مصنوعی: ای ظالم، حالا که حسین را به قتل رساندهای، پیکرش در خاک و خون غرق است.
رخصتی ده تا رسانیم این زمانقطره آبی برلب لب تشنگان
هوش مصنوعی: اجازه بده تا در این لحظه، جرعهای آب به تشنگان برسانیم.
اذن بگرفتند و با روی سیاهآب آوردند سوی خیمه‌گاه
هوش مصنوعی: اجازه گرفتند و با چهرههای غمگین آب آورده به سمت چادرها رفتند.
با خبر گشتند چون اهل حرمپای تا سر سوختند از این ستم
هوش مصنوعی: اهل خانواده وقتی از ظلم و ستم آگاه شدند، به شدت ناراحت و داغدار شدند.
یعنی ای بی‌رحم قوم ناقبولتشنه‌لب کشتید فرزند بتول
هوش مصنوعی: ای بیرحمان، شما که در برابر تشنگی این مردم بیپناه بیتوجهاید، فرزند بانوی پاک و معصوم را به قتل رساندید.
درد ما را مرگ می‌باشد علاجآب دیگر نیست ما را احتیاج
هوش مصنوعی: دردی که داریم تنها با مرگ بهبود پیدا می‌کند و هیچ چیز دیگری نمیتواند به ما کمک کند.
نیست یارای نوشتن خامه رامختصر کن (صامت) این هنگامه را
هوش مصنوعی: قلم توان نوشتن را ندارد، پس این لحظه را کوتاه و مختصر بیان کن.