شمارهٔ ۲۰ - فی المرثیه
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف فضای غم‌انگیز و حزن‌آلود واقعه کربلا می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری مثل اشک‌هایی که به یاد خون‌ها ریخته می‌شود، دریاهایی از خون و گل‌هایی که عطرشان نیز خونین است، عمق اندوه و مصیبت را منتقل می‌کند. او به وضعیت زینب (سلام‌الله‌علیها) اشاره می‌کند که در این مجلس عزا و غم، بی‌پوشش است و دردش را به تصویر می‌کشد. در کل، شعر حال و هوای عزا و مصیبت را به خوبی بیان می‌کند و غم و رنج را در کربلا احساس می‌کند.
اشک من رشک فراتست و سرابس خونستیا رب این بحر چه بحری‌ست که آبش خونست
هوش مصنوعی: اشک من به غبطه رود فرات است و سرابش مثل خون میباشد. ای پروردگار، این دریا چه دریاهایی است که آبش رنگ خون دارد؟
عرصه کرب و بلا موج زند چون دریاوه چه دریا که همه موج و حبابش خونست
هوش مصنوعی: در زمین کربلا، هر لحظه وضعیتی مانند دریا وجود دارد، اما در این دریا، تمامی موجها و حبابها از خون شکل گرفتهاند.
ز گلستان نبی دهر گرفته است گلابچه گلی بود ندانم که گلابش خونست
هوش مصنوعی: از باغ نبی، گلابی به دست آمده که نمیدانم آن گل چه بوده است، اما گلابش شبیه خون است.
این نه عیش است و عروسی ز برای قاسمگر عروسی است ز بهر چه خضابش خونست
هوش مصنوعی: این جشن و شادی، خوشی و عروسی نیست که برای قاسم برپا شده است. اگر هم عروسی وجود دارد، چرا رخش خونین است؟
شه دین را نرسد جرعه آبی در کامتشنه جان می‌دهد و تا برکاتش خونست
هوش مصنوعی: اگر شخصی که در پی حقیقت و معنویت است، به او آب گرانبها و معنوی نرسد، با دلی تشنه و بینوا میمیرد. او برای دستیابی به فیض و برکتهای الهی، حتی از جان خود نیز مایه میگذارد.
شاهد بزم وفا زینب غمدیده چرانیست بر چهر حجابش که نقابش خونست
هوش مصنوعی: چرا زینب، که نماد وفا و محبت است، در جمع ما نیست؟ چرا صورتش را با چادری نپوشانده که این چادر نشاندهنده غم و اندوه اوست؟
نه همین خو نشده جاری ز دو چشم (صامت)خامه و دفتر و دیوان و کتابش خونست
هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که آنچه از چشمان آرام و بیصدا بیرون میآید، فقط کلمات و نوشتههای بیروح نیست، بلکه احساسات عمیق و دردهایی در دل وجود دارد که در خامه، دفتر، دیوان و کتاب به صورت خون و رنج نمایان شدهاند. به عبارت دیگر، آنچه نوشته می‌شود، تنها بیان کننده کلمات نیست، بلکه نشاندهنده غم و رنج عمیقتری است.