شمارهٔ ۱۱ - و برای او
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به فراوانی شکر و قند اشاره می‌کند و این‌که با وجود قیمت ارزان آن‌ها، هیچ‌یک نمی‌تواند جای نان را بگیرد. همچنین می‌گوید که هزاران شعر و غزل نیز نمی‌توانند به اندازه یک لقمه نان اهمیت داشته باشند. به‌عبارتی، ارزش واقعی و نیاز انسان به نان را بر ارزش‌های زودگذر و زیبا همچون شکر و شعر ترجیح می‌دهد.
شکر ز گفته (صامت) ز بس فراوان استبهای شکر و بازار قند ارزان است
هوش مصنوعی: شکر به خاطر گفتار خوب و شیرین همیشه بسیار است و در عوض، قیمت شکر و قند در بازار پایین آمده است.
ولی هزار شکر جای نان نمی‌گیردهزار شعر و غزل پیش گرده حیران است
هوش مصنوعی: اما باید گفت که هیچ چیزی نمی‌تواند جای نان را بگیرد؛ حتی هزار شعر و غزل هم نمی‌توانند به شکم گرسنه سیراب دهند.