شمارهٔ ۶ - و برای او همچنین
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به واقعه عاشورا و مصائب امام حسین (ع) دارد. شاعر به توصیف حال و روز کربلا می‌پردازد و از رنج و درد و مظلومیت امام حسین و یارانش صحبت می‌کند. او به اوضاع ناگوار دنیا و اشک و زاری ملک و بندگان اشاره دارد. کفر و ظلم کوفیان و بی‌توجهی به مقام اهل بیت (ع) نیز مورد انتقاد قرار می‌گیرد. در نهایت، زینب (س) از پدرش حسین می‌خواهد که در این مصیبت‌ها و صحنه‌های دلخراش به یاری بیاید و مروری بر اوضاع ناگوار و مظلومانه امام حسین داشته باشد. شعر در واقع ندا و حقیقی را به تصویر می‌کشد که از مظلومیت آن بزرگوار ناشی می‌شود.
امروز عاشوراست یا عیدِ قربان است؟کرب و بلا یکسر، از خون گلستان است
هوش مصنوعی: امروز روزی است که یادآور واقعه عاشورا یا عید قربان است. در اینجا کربلا به عنوان مکانی پر از خون و فاجعه یاد شده که همچون گلستانی، رنگین و زیبا، به خاطر قربانیانی که داده شده، به چشم میآید.
مُلک و مَلِک گریان، ارض و سما لرزانآدم به بی‌تابی، عالم در افغان است
هوش مصنوعی: ملک و ملک، آسمان و زمین در حال گریهاند و آدم به خاطر بی‌تابی خود، در حال ناله و فریاد است.
بنِ‌سعدِ کافر بسته چشم، از راهِ بدنامیبنهاده پا در راهِ کفر و رسمِ بدنامی
هوش مصنوعی: بن سعد که بیدینی را انتخاب کرده است، با چشم بسته به راهی میرود که او را به بدنامی میبرد و اصولی را دنبال می‌کند که ناپسند و ناپسندیدهاند.
سیراب از آبِ فرات، از کوفی و شامیفرزندِ پیغمبر، مظلوم و عطشان است
هوش مصنوعی: فرزند پیامبر، که در کربلا به شدت تشنه و مظلوم بود، از آب فرات سیراب می‌شود، با وجود اینکه در آن زمان مردم کوفه و شام در برابر او قرار داشتند.
از بهرِ فرمانِ عبیداللهِ بدآیینبستند چشم از احترامِ عترتِ یاسین
هوش مصنوعی: به خاطر دستور عبیدالله، مردم حرمت و احترام به خاندان پیامبر را کنار گذاشتند.
با خویشتن یک‌دم نگفت آن کوفیِ بی‌دین:«آخر حسین بر ما، امروز مهمان است»
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به این موضوع می‌پردازد که نباید از دشمنان دین غافل باشیم، حتی اگر در ظاهر خود را مهمان و دوست به ما نشان دهند. او به یاد میآورد که در روز عاشورا، دشمنان حسین (ع) بدون در نظر گرفتن ایمان و دیانت، به او و یارانش حمله کردند. این یادآوری به ما میگوید که چه بسا برخی افراد ناپاک و بی‌دین ممکن است به ظاهر در کنار ما باشند، اما در حقیقت نیتهای دیگری دارند.
کردند چون بی‌کس ز قتلِ نوجوانانششمرِ لعین آمد برایِ غارتِ جانش
هوش مصنوعی: وقتی که بی‌کس و بییار شد، دشمن شمر لعین برای تاراج جانش آمد و دست به کشتار نوجوانانش زد.
یک‌تن نگفت ای شمر! تَر کن کامِ عطشانشاین تشنهٔ مظلوم، آخر مسلمان است
هوش مصنوعی: هیچکس به شمر نگفت که از تشنگی این مظلوم را سیراب کن، زیرا او در نهایت یک مسلمان است و نیاز به رحم و محبت دارد.
چون دید احوالِ حسینِ بی‌مُعینش رازینب طلب کرد از نجف، بابِ غمینش را
هوش مصنوعی: زینب از نجف به سراغ امام علی (ع) رفت تا از او کمک و پشتیبانی برای برادرش حسین بگیرد، چون با حال ناگوار حسین که بدون یاور و کمک مانده بود، مواجه شده بود.
گفت ای پدر! بین شمرِ شوم و ظلم و کینش رابا توسنِ بیداد، سرگرمِ جولان است
هوش مصنوعی: پدر، ببین که شمر و ظلم و کینهاش چگونه بر اسب بیداد مشغول به جولان است.
بابا بیا هنگامهٔ محشر تماشا کناز خیمه‌گاهِ شاهِ بی‌سر، سِیرِ یغما کن
هوش مصنوعی: پدر، بیا و تماشای روز قیامت را ببین، از مکانی که شاه بدون سر است، به غارت برو.
یک‌دم نظر بر زینتِ آغوشِ زهرا کنبی‌سر حسینِ تو، در خاک غلتان است
هوش مصنوعی: لحظهای به زیباییهای آغوش زهرا نگاه کن؛ زیرا حسین بی‌سر تو در خاک افتاده است.
بنگر ز سیلی گشته نیلی، رویِ طفلانتبرگیر از آلِ‌زنا، دادِ یتیمانت
هوش مصنوعی: به آثار آسیب و سختی که بر چهرهی فرزندان بیگناهت زده شده، نگاه کن و به خاطر بیاور که باید از نسل ناپاکی دوری کنی و حق یتیمان را ادا کنی.
کُن دست بر تیغِ دوسر، دستم به دامانت«صامت» از این ماتم، پیوسته گریان است
هوش مصنوعی: دستت را بر تیغ دو سر بگذار و به دامنم بیا، از این غم دائمی، دائم در حال گریهام.