شمارهٔ ۳۲ - نوحه‌ی دیگر
هوش مصنوعی: این متن شعری در وصف مصائب امام حسین (ع) و واقعه عاشورا است. شاعر به مظلومیت و بی‌کس بودن حسین در کربلا اشاره می‌کند و به چگونگی قتل او و یارانش توسط دشمنان می‌پردازد. او از فرزندان حسین مانند زینب و سکینه یاد می‌کند و به غم و درد آنها اشاره دارد. همچنین به مقام و جایگاه والای حسین به عنوان سبط پیامبر و شافع محشر اشاره می‌کند. این شعر به طور کلی به ابراز عواطف و احساسات نسبت به حسین و مصیبت‌های او در روز عاشورا می‌پردازد.
الظلمیه الظلمیه! امتِ بیدادگرسر بریدند از تنِ نوباوهٔ خیرُالبشر
هوش مصنوعی: بدی و ستم، ظلمی که مظلومان را در چنگال بیدادگران میکشد، جان جوانترین و بهترین انسانها را گرفته است.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کَس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای شاه بدون سر، من حسین هستم که پسر پیامبر است. من شافع روز قیامت هستم و در این دنیا بی‌کس و یاور هستم.
آن‌که بودی گمرهان را بعدِ پیغمبر دلیلآن‌که بودی زادهٔ میرابِ آبِ سلسبیل
هوش مصنوعی: آن که پس از پیامبر، گمراهان را هدایت کرد و دلیل راهنمایی آنها بود، از نسل فردی است که نهر آب شیرین را میآورد.
آن‌که شد سویِ فلک، پویان به بالِ جبرئیلاز خدنگِ کوفیان شد پیکرش پُر بال و پَر
هوش مصنوعی: کسی که به آسمان پرواز کرد و مانند جبرئیل بالا رفت، از نرمی و لطافت اهل کوفه بدنش پر از بال و زیبایی شد.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای سلطان، من حسینم، نوه پیامبر. در روز قیامت شفاعت میکنم و در تنهایی و بدون یاری، من حسینم.
ای سکینه! از حرم کن جانبِ میدان شتابتا به هوش آید، بزن بر رویِ بابِ خود گلاب
هوش مصنوعی: ای سکینه، به سمت میدان برو و زودتر حرکت کن تا پدرت به خود بیاید و بر صورتش عطر بپاشی.
ای رقیه! بهرِ شاهِ کربلا بردار آبآسمان خاکِ یتیمی کرد یک‌یک را به سَر
هوش مصنوعی: ای رقیه، برای شاه کربلا از رحمت آسمانی یاری بگیر، که در این دنیا هر یتیم را به تنهایی به سر میبرد.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، من حسینم که تنها و بییار در عالم وجود دارم. من فرزند پیامبر هستم و در روز قیامت شفاعتکننده خواهم بود.
زینب ای ام‌المصیبة! موسمِ افغان رسیدکارِ حلقومِ حسین با خنجرِ بُران رسید
هوش مصنوعی: زینب، ای مادر مصیبتها، زمان فریاد و دردست. کار به جایی رسیده است که حسین با خنجر بران در آستانهی شهادت است.
ذوالجناحِ خسروِ لب‌تشنه از میدان رسیدکن به زینِ واژگونِ اسبِ شاهِ دین نظر
هوش مصنوعی: ذوالجناح، اسب خسرو، با لبهایی تشنه از میدان نبرد به سمت زین قفل شده، میآید و به حالت افسردهای به نظر میرسد. اسب شاه دین به شکل خاصی مورد توجه قرار دارد.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای امام بزرگوار حسین، که فرزند پیامبر هستی و در روز قیامت شفاعتگری. تو کسی هستی که در این دنیا تنها و بییار ماندهای.
ام‌کلثوم ای نموده ناوکِ غم بِسمِلت!حق رسد من‌بعدِ از این، به فریادِ دلت
هوش مصنوعی: ای ام کلثوم، همان طور که تیر غم در قلب من نشسته، حق خواهد رسید و بعد از این، دل تو فریاد خواهد زد.
ای ستم‌کش! گشت در کنجِ خرابه منزلتچادر از بهرِ اسیری کن به سَر، ای خون‌جگر
هوش مصنوعی: ای کسی که در سختی و ظلم زندگی میکنی، در گوشهی خانهات چادر بر سر کن تا یادآور اسیریات باشد، ای کسی که دل خونین داری.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای سرور بزرگ من، حسین که نوه پیامبر است. در روز قیامت شفاعتکننده من حسین است. من بی‌کس و یاری در این دنیا حسین هستم.
ای جمالت شمعِ فانوس حریمِ ابتلادخترِ ختم رسل، یا حضرت خیرالنساء
هوش مصنوعی: ای زیبایی تو همچون شمعی است که نور را در فضای سخت و تاریک میتاباند، تو دختر پیامبر خاتم، ای بزرگ بانوی زنان.
تا که چَشمِ نورِ‌چشمت را ببندی از وفاکُن به سوی کربلا از گلشنِ جنّت گذر
هوش مصنوعی: تا زمانی که چشمانت را به خاطر محبت و وفا به کربلا ببندی، از باغ بهشت عبور کن.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای سرور بیهمتا، من حسین هستم که فرزند پیامبر است. در روز قیامت، من شفیع مردم هستم و در این دنیا، بی‌کس و یار ماندهام.
یا علی ای کرده دائم از یتیمان یاوری!روی کن در کربلا با ذوالفقارِ حیدری
هوش مصنوعی: ای علی، ای کسی که همیشه یاور یتیمان بودهای، در کربلا با شمشیر حیدری خود بر ما نگاهی بیفکن.
شد ز سیلی رویِ اطفالِ حسین نیلوفریتا زنی بر کِشتِ عمرِ شمرِ بی‌پروا شرر
هوش مصنوعی: به خاطر ضربهای که بر صورت بچههای حسین خورده، چهرهای نیلوفری شکل گرفته است، تا اینکه زنی بی‌پروا بر جسد عمر شمی شعلهای بیفکند.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای شاه بیسرباز، من فرزند پیامبرم؛ شفاعتکننده در روز قیامت، و در این دنیا بی‌کس و یاورم.
یا رسول‌الله و ای پیغمبرِ عالی‌مقام!عابدین شد در میانِ کوفیان بی‌احترام
هوش مصنوعی: ای پیامبر بزرگوار، در میان کوفیان که احترام و ادب را فراموش کردهاند، حالا عابدان و پرهیزگاران در کنار تو به بیاحترامی مشغولند.
زینبِ غم‌پرورت از کربلا تا شهرِ شامشد به همراهِ سنان و شمر و خولی همسفر
هوش مصنوعی: غم و اندوهت از کربلا تا شهر شام ادامه پیدا کرد و تو را همراه با سنان و شمر و خولی به سفر برد.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای پادشاه بیهمتا، من حسینم که فرزند پیامبر است. در روز رستاخیز، شفاعتکننده خواهم بود و در این دنیا تنها و بدون هیچ یاریدهندهای هستم.
زینتِ آغوش و دوشِ رحمةٌ لِلعالمینمانده بی‌غسل و کفن، عریان و بی‌سر بر زمین
هوش مصنوعی: زینت آغوش دوش پیامبر، رحمت برای جهانیان، بدون غسل و کفن و به حالت عریان و بی‌سر بر روی زمین مانده است.
«صامت» از صبحِ جوانی تا به روزِ واپسینگَشت اندر ماتمِ فرزندِ زهرا نوحه‌گر
هوش مصنوعی: از صبح جوانی تا پایان عمر، همیشه در سوگ و عزای فرزند فاطمه (سلاماللهعلیها) گریهکننده و داغدار بود.
ای شهِ بی‌سر حسینم، سبطِ پیغمبر حسینمشافعِ محشر حسینم، بی‌کس و یاور حسینم
هوش مصنوعی: ای پادشاه بینظیر، من فرزند دختر پیامبر هستم. من شفاعتکننده در روز قیامت هستم و در این دنیا بیکسی و تنهایی را تحمل میکنم.