تناجی
همام تبریزی

شمارهٔ ۱۶۶

تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
آورد بر شاه ختن زنگی زلفت تاختنزان غمزه لشکرشکن تیری بدان هندو فکن