شمارهٔ ۱۹۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت شخصی خاص صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که دیگر نمی‌تواند احساسات خود را برای این شخص ابراز کند زیرا او از جانش نیز محبوب‌تر است. زیبایی او را با بهترین زیبایی‌ها مقایسه می‌کند و می‌گوید که چهره‌اش نسبت به ماه و گل‌ها زیباتر است. همچنین به ناز و خرامش او اشاره می‌کند و از برخورد زیبای او با دیگران تمجید می‌کند. شاعر در ادامه می‌گوید که این زیبایی باید مورد توجه قرار گیرد و هر کسی او را ببیند، مجذوبش می‌شود. در نهایت، شاعر به احساس خود به این زیبایی و درد دلش پس از محبت به او اشاره می‌کند.
دیگر نخوانم جان تورا زیرا که از جان خوشتریاز حسن خوبان نشمرم حسنت که زایشان خوشتری
هوش مصنوعی: دیگر از عشق تو سخن نمیگویم، زیرا تو برایم از جان عزیزتری. زیباییات را نیز با زیباییهای دیگر مقایسه نمیکنم، چون تو از همه آنها بهتر و زیباتری.
تشبیه رویت کردمی در حسن هر باری به مهچون نیک وا دیدم بسی از ماه تابان خوشتری
هوش مصنوعی: من همیشه زیبایی تو را به زیبایی ماه تشبیه میکردم، اما وقتی با دقت به چهرهات نگاه کردم، متوجه شدم که تو از هر ماه تابان زیباتر هستی.
در بوستان گل دیده‌ام سنبل بسی بوییده‌اماز رو و مو ای خوش پسرهم زین و هم زان خوشتری
هوش مصنوعی: در باغ گل، سنبلهای زیادی را دیده‌ام و از عطرشان بهره بردهام. ای پسر خوشچهره، تو نیز از زیبایی‌ها و خوبیهای همواره برخوردارتر هستی.
چون زلف عنبربار خود داری پریشان کار منلیکن چو از باد صبا گردد پریشان خوشتری
هوش مصنوعی: هرچند که تو زلفهای خوشبو و آشفتهای داری که باعث سردرگمی من شده، اما وقتی نسیم صبا به آن بوزد و آنها را بینظم کند، زیباییات بیشتر نمایان خواهد شد.
از ناز چون بر رهگذر قصد خرامیدن کنیهر کس که بیند گویدت سروا خرامان خوشتری
هوش مصنوعی: اگر با ناز و عشوه به راه بروی، هر کسی که تو را ببیند، تو را به زیبایی و ظرافت توصیف خواهد کرد.
هشیار خوبی ای پسر می نوش می‌کن زان سببکز باده چون از باد سرو افتان و خیزان خوشتری
هوش مصنوعی: ای پسر، هشیار و هوشیار باش و از نوشیدنی لذت ببر، چرا که در مینوشی مانند بادی هستی که با افت و خیز، زیبایی و خوشی را به همراه دارد.
چون بلبل گلزار حسنی ای همام خسته دلدر مدح گلزار رخش دایم سرایان خوشتری
هوش مصنوعی: همچون بلبل در باغی پر از زیبایی، ای عزیز دلشکسته، همیشه در ستایش زیبایی چهرهات بخوان.