شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بی‌خبری انسان‌ها از واقعیت‌های عمیق زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که دنیای ظاهری و مجازی چیزی ارزشمند ندارد و باید با عقل و درک درست از خواب و خیال بیدار شویم تا حقیقت و واقعیت را بشناسیم. به این ترتیب، تمام این ظواهر فریبنده و بازی‌های دنیوی در اصل هیچ و پوچ هستند.
ای بی‌خبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
هوش مصنوعی: ای کسانی که از حقیقت بیخبرید، بدانید که شکل ظاهری و ظواهر دنیا هیچ ارزشی ندارد و وضعیت آسمان و هستی نیز به طول و عرضش چیزی به همراه ندارد.
برگیر به عقل پرده از چشم خیالتا بشناسی کاین همه بازی هیچ است
هوش مصنوعی: عقل تو را از اشتباهات و توهمات آزاد کن تا بفهمی که این دنیای پر سر و صدا و هیاهو در واقع هیچ ارزشی ندارد.