تناجی
همام تبریزی

شمارهٔ ۱۸

لب بر لب من نهاد این لطف بس استمی‌گفت که با کشته خویشم هوس است
جان زندگی‌ای یافت ز بوی نفسشمعلومم شد که زندگانی نفس است